Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
از عبدالله بن مسعود رضی الله عنه روایت است که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «هر پيامبری که الله متعال در امت های پيش از من مبعوث نموده، ياران مخلص و اصحاب داشته که راه و روش او را در پيش می گرفتند، و از دستورهای او پيروی می کردند، و سپس نسل هايی جانشين آنها شدند که به آنچه می گفتند عمل نمی کردند، و کارهايی انجام می دادند که به آن امر نشده بودند. پس هرکس با دست خود به جهاد و مبارزه با آنها برخيزد مؤمن است، و هرکس با زبان خويش با آنان مبارزه و جهاد کند مؤمن است، و هرکس با قلبش با آنها مقابله نمايد مؤمن است، و پس از اين به اندازه ی دانه ی سپندی هم ايمان وجود ندارد».
مسلم روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر داده است که هیچ پیامبری نبوده که الله متعال او را در میان امت های قبلی مبعوث کرده باشد مگر اینکه از میان امتش افراد با اخلاص و صالحان جانشین او وجود داشته، اصحاب و یاران که راه و روش او و شریعتش را در پیش می گرفتند، و از اوامر او پیروی می کردند، و بعد از آنها نسل هایی جانشین شده که در آنان خیری نیست؛ به آنچه که می گفتند عمل نمی نمودند، و به جای انجام دادن مواردی که به آنها امر شده بودند منکرات را مرتکب می شدند؛ بنابر این هرکس با دست به جهاد عليه آنان برخیزد مومن است، و هرکس با زبانش به جهاد عليه آنان برخیزد مومن است، و هرکس قلبا با آنان جهاد کند مومن است، و پس از اين به اندازه ی دانه ی سپندی هم ايمان وجود ندارد.
از جابر بن عبدالله رضی الله عنهما روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «پنج چيز به من عطا شده که پيش از من به هيچ پيامبری داده نشده است: از مسافت يک ماه دشمنانم دچار ترس و وحشت می شوند، و زمين برای من مسجد و پاک گرديده است، بنابراين هر كجا وقت نماز فرارسيد امتم می توانند همانجا نماز بخوانند، و مال غنيمت برای من حلال شده است درحالی كه قبل از من برای هيچ پيامبری حلال نبوده است، حق شفاعت به من عنايت شده است، و هر پيامبری فقط برای قوم خودش فرستاده شده است درحال كه من برای تمام مردم دنيا مبعوث شده ام».
متفق علیه
رسول الله صلی الله علیه وسلم خبر دادند که الله متعال به پنج ویژگی ایشان را متمایز نموده، که قبل از او برای هیچ پیامبر داده نشده است: نخست: از مسافت يک ماه دشمنانم دچار ترس و وحشت می شوند حتی اگر میان من و دشمنانم به اندازۀ یک ماه مسافت باشد. دوم: زمین را برای ما مسجد قرار داده شده است، تا در هر جا که هستیم نماز بخوانیم، و اینکه در صورت عدم دسترسی به آب توسط خاک خود را پاک کنیم. سوم: غنائم جنگی برای ما حلال می باشد، و غنائم چیزی است که مسلمانان در جنگ با کفار دریافت می کنند. چهارم: شفاعت بزرگ برایم داده شده است برای راحت بخشی مردم از هول موقف روز قیامت. پنجم: من برای همه مخلوق اعم از انسان ها و جن ها مبعوث شده ام، بر خلاف پیامبران پیش از من که فقط برای قوم خود مبعوث شده بودند.
از حارثة بن وهب الخزاعی رضی الله عنه روایت است که از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنیدم که می فرمودند: «آيا بهشتيان را به شما معرفی نکنم؟ هر ضعيف و مستضعفی که اگر به الله سوگند ياد کند، الله سوگندش را تحقق می بخشد؛ آيا دوزخيان را به شما معرفی نکنم؟ هر انسان، تندخو و سنگ دل و ثروت اندوزی که بذل و بخشش نمی کند و برتری طلب و متکبر است».
متفق علیه
پیامبر صلی الله علیه وسلم برخی از ویژگی های بهشتیان و دوزخیان خبر می دهند. اکثر بهشتیان: «ضعیف و متواضع هستند» یعنی: متواضع و فروتن در برابر الله متعال هستند، در برابر او تعالی خود را خوار و ذلیل می‌کنند، مردم آنان را ضعیف و حقیر می شمارند، اگر همین شخص متذلل از روی امید جهت میسر شدن امری قسم یاد کنند، الله متعال قسم وی را تحقق می بخشد، و آنچه را که طلب نموده و سوگند یاد کرده اجابت می نماید. بیشتر دوزخیان: «عُتُل» آنانی که تندخو و خشن و بسیار ستیزگر است، و یا فاحشی که به هیچ نیکی تن نمی دهند، «جواظ» متکبر و ناسپاس با بدن بزرگ، با کبر و غرور راه می رود، و اخلاق بد دارد، «مستکبر» که از روی تکبر حق را نمی پذیرد، و دیگران را تحقیر می کند.
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: « اللَّه - عز وجل - می فرمایند: من با بنده ام مطابق گمانی که نسبت به من دارد، رفتار می کنم و هرجا مرا ياد کند، با او خواهم بود، هرکس مرا نزد خود یاد کند، او را نزد خود یاد می کنم و اگر در جمعی از من یاد کند، در جمعی بهتر از آن یاد می کنم، هرکس يک وجب به من نزديک شود، من يک ذراع به او نزديک می شوم؛ و هرکس يک ذراع به من نزديک گردد، من به اندازه ی يک باع (فاصله ی دو دستِ باز) به او نزديک می شوم؛ و هرکس قدم زنان به سوی من بيايد، من دوان دوان به سويش می روم».
متفق علیه
پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر می دهند که الله متعال می فرمایند: من مطابق گمان بنده ام نسبت به من با او رفتار می کنم، و آن طریق رجا و امیدواری به عفو، و هر آنچه از من توقع داشته باشد با او انجام می دهم؛ و من با او با رحمت و توفیق و هدایت و عنایت و تایید هستم اگر از من یاد کند. اگر مرا در تنهایی با نفس خود با تسبیح و تهلیل وغیره یاد کند؛ او را در نفس خود یاد می کنم. و اگر مرا در جمعی یاد کند؛ او را در جمعی بزرگتر و پاکیزه تر یاد می کنم. هرکس يک وجب به من نزديک شود، من يک ذراع به او نزديک می شوم. و هرکس يک ذراع به من نزديک گردد، من به اندازه ی يک باع (فاصله ی دو دستِ باز) به او نزديک می شوم. و هرکس قدم زنان به سوی الله بيايد، او دوان دوان به سويش می رود. اگر بنده با طاعت پروردگار تعالی بسوی او تقرب بجوید و روی آورد، پروردگار تعالی در پاداش عملش بیشتر نزدیک می شود، برای پاداش از جنس عملی که انجام داده است. هر چه بندگی مؤمن به پروردگارش كاملتر باشد به همان اندازه به او نزديكتر می شود، عطايا و پاداش الله متعال از كار و زحمت بنده بيشتر است، نتیجه این می شود که پاداش الله متعال نظر به کیفیت و کمیت عمل صورت می گیرد. پس مؤمن گمان خوب، و عمل، شتابان و کار نیک بیشتر انجام می دهد تا این که الله متعال را ملاقات کند.
از طلحة بن عبيدالله رضی الله عنه روایت است که می گويد: مردی از اهالیِ نجد، با موهايی ژوليده نزد رسول الله صلى الله عليه وسلم آمد؛ پژواک صدايش را از دور می شنيديم، ولی نمی فهميديم چه می گويد تا اينکه به رسول الله صلى الله عليه وسلم نزديک شد و دريافتيم که درباره ی اسلام می پرسد. پس رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «در شبانه روز پنج وقت نماز است». پرسيد: آيا جز اين پنج نماز ديگری هم بر من واجب است؟ فرمودند: «خير؛ مگر اينکه خود بخواهی نماز بخوانی». آنگاه رسول الله صلى الله عليه وسلم افزودند: «و روزه ی رمضان نيز واجب است». آن مرد سؤال کرد: آيا روزه ی ديگری هم بر من واجب است؟ رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «خير؛ مگر اينکه خود بخواهی روزه بگیری». سپس رسول الله صلى الله عليه وسلم زکات را برايش ذکر کردند، آن مرد پرسيد: آيا جز زکات، صدقه ی ديگری هم بر من واجب است؟ رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «خير؛ مگر اينکه خود بخواهی صدقه بدهی»، آنگاه مرد مذکور درحالی بازگشت که می گفت: به الله سوگند بر اين واجبات نه چيزی می افزايم و نه چيزی از آنها می کاهم. این بود که رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «اگر راست بگويد، رستگار است».
متفق علیه
مردی از اهل نجد با موهایی ژولیده و صدایی بلند نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم می آید؛ صحابه رضی الله عنهم سخنان وی را نمی فهمند تا اینکه به رسول الله صلی الله علیه وسلم نزدیک می شود و از ایشان در مورد تکالیف شرعی در اسلام پرسید؟ و رسول الله صلی الله علیه وسلم از نماز آغاز نموده و به وی خبر می دهد که الله متعال پنج وقت نماز در هر شبانه روز بر وی فرض کرده است. وی می گوید: آیا غیر از نمازهای پنجگانه، نماز دیگری بر من واجب است؟ رسول الله صلی الله علیه وسلم پاسخ می دهند: نخیر، مگر اینکه خود بخواهی علاوه بر این نمازها، نماز دیگری بخوانی. سپس رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرمایند: از جمله مواردی که الله متعال بر تو فرض کرده است، روزه گرفتن ماه رمضان می باشد. آن مرد می گوید: آیا جز روزه گرفتن این ماه، روزه ی دیگری بر من واجب است؟ رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرمایند: نخیر، مگر اینکه خود بخواهی که روزه بگیری. سپس رسول الله صلی الله علیه وسلم در مورد زکات با وی سخن می گوید. آن مرد می گوید: بعد از پرداخت زکات، صدقه ی دیگری هم بر من واجب است که ادا کنم؟ رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرمایند: جز این صدقه ای بر تو واجب نیست مگر اینکه خود بخواهی صدقه ای بپردازی. بعد از اینکه فرد مذکور تکالیف شرعی را از رسول الله صلی الله علیه وسلم جویا می شود، درحالی بازمی گردد که به الله سوگند یاد می کند به آنچه الله متعال بر وی فرض کرده است، بدون هرگونه افزایش و کاهشی پایبند خواهد بود، به دنبال آن رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرمایند: اگر در سوگندی که یاد کرد، صادق باشد، رستگار و سعادتمند خواهد بود.
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «بهترين روزی که خورشيد بر آن طلوع کرده، روز جمعه است؛ آدم عليه السلام در همين روز آفريده شد و در همين روز وارد بهشت گرديد و در همين روز از بهشت اخراج شد، و قیامت برپا نمی شود مگر در روز جمعه».
مسلم روایت کرده
رسول الله صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که بهترین روزی که خورشید بر آن طلوع کرده، روز جمعه است، و از ویژگی هایش اینست که: الله متعال در این روز آدم علیه السلام را آفرید، و در این روز او را وارد بهشت نمود، و در همین روز او را از آن بیرون آورد و به زمین فرستاد، و قیامت برپا نمی‌شود مگر در روز جمعه.
از ابوهریره رضی الله عنه از پیامبر صلی الله علیه وسلم روایت است که فرمودند: «هیچ بنده ای (عيبِ) بنده ای را نمی پوشاند مگر اینکه الله متعال در قيامت (عيوب و گناهان) او را می پوشاند».
مسلم روایت کرده
رسول الله صلی الله علیه وسلم بیان می دارد که هرکس کاری از کارهای برادر مسلمانش را بپوشاند و آن را نادیده بگیرد، الله متعال در روز قیامت او را می پوشاند؛ چون پاداش از جنس عمل است، و پوشش الله متعال این است که عیب ها و گناهانش را می پوشاند و آن را به اهل محشر اعلام نمی دارد، و ممکن از محاسبۀ گناهانش بگذرد و آنها را برایش تذکر ندهد.
از ابومسلم خَولانی روایت است که گفت: آن حَبیب امین که به نزد من محبوب است و نزد من امانتدار است، یعنی عوف بن مالک اَشجَعی رضی الله عنه برایم خبر داد و گفت: ما نه یا هشت یا هفت نفر نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم بودیم، پس فرمودند: «آیا با رسول الله بیعت نمی‌کنید؟» در حالی که تازه بیعت کرده بودیم، پس گفتیم: ما با شما بیعت کرده‌ایم یا رسول الله، سپس [دوباره] فرمودند: «آیا با رسول الله بیعت نمی‌کنید؟» گفتیم: با شما بیعت کرده‌ایم یا رسول الله. سپس فرمودند: «آیا با رسول الله بیعت نمی‌کنید؟»، می‌گوید: پس دستانمان را [برای بیعت] جلو آوردیم و گفتیم: با شما بیعت کرده‌ایم ای رسول الله پس بر چه چیزی با شما بیعت کنیم؟ فرمودند: «بر اینکه الله را عبادت کنید، و چیزی را به او شریک نیاورید، و بر نمازهای پنجگانه، و اینکه اطاعت کنید - و چیزی را زمزمه کرد - و اینکه از مردم چیزی نخواهید» پس برخی از آن جمع را دیدم که تازیانه‌اش از دست او می‌افتاد و از کسی درخواست نمی‌کرد که آن را به دست او بدهد.
مسلم روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم در جمع تعدادی از صحابه بود پس سه بار از آنان خواست که با او بیعت کنند، و بر پای‌بندی بر چند امر با ایشان عهد ببندند: نخست: عبادت الله با گردن نهادن به اوامر او، و دوری از آنچه نهی کرده است، و اینکه با او چیزی را شریک نیاورند. دوم: برپا داشتن نمازهای فرض پنجگانه در شبانه‌روز. سوم: شنیدن و اطاعت کردن در معروف از کسی که ولی امر مسلمانان است. چهارم: خواستن همهٔ نیازهای شان از الله، و درخواست نکردن چیزی از مردم، پیامبر صلی الله علیه وسلم هنگام بیان این امر صدایشان را پایین آوردند. صحابه رضی الله عنهم بیعت شان را عملی کردند تا جایی که راوی حدیث می‌گوید: برخی از آن صحابه را دیدم که تازیانهٔ یکی از آنان بر زمین می‌افتاد اما از کسی نمی‌خواست که آن را به او بدهد بلکه خودش از مرکب پیاده می‌شد و آن را برمی‌داشت.
از براء بن عازب رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «مسلمان هنگامِ سؤال قبر گواهی می دهد که، معبود بر حقی جز الله وجود ندارد و محمد فرستاده ی الله است»، و اين مفهوم سخن الله متعال است که می فرمايد: "الله كسانى را كه ایمان آورده اند در زندگى دنیا و در آخرت، با سخن استوار [توحید] ثابت می گردانَد"[إبراهيم: 27].
متفق علیه
از هر مومنی در قبر سوال می شود؛ دو مَلَک مسئول سوال کردن از وی هستند به نام های منکر و نکیر؛ چنانکه در چندین حدیث اسامی آنها ذکر شده است، بنابراین گواهی می دهد که معبود بر حقی جز الله نیست و محمد فرستاده ی الله است، رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرمایند: این همان قول ثابتی است که الله متعال در مورد آن می فرمایند: «يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الْآخِرَةِ» [إبراهيم: 27] «الله كسانى را كه ایمان آورده اند در زندگى دنیا و در آخرت، با سخن استوار [توحید] ثابت می گردانَد».
