Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است: که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «قیامت برپا نمی شود تا اینکه خورشید از مغرب طلوع کند، پس چون خورشید طلوع کند و مردم آن را ببینند همه ایمان می آورند، و آن وقت است که: {لاَ يَنْفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ، أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا} (الانعام: 158). «کسی که از پیش ایمان نیاورده و یا در وقت مومن بودن کار نیکی انجام نداده باشد، ایمانش به او سودی نمیرساند.» و قیامت فرا میرسد در حالی که دو مرد جامههای خود را میان خود گسترانند، نه آن را میفروشند و نه آن را برمیچینند، و قیامت فرا می رسد در حالی که مرد با شیر گرفته شده از شتر شیردهی اش را نمی توان بنوشد، و قیامتی فرا میرسد در حالی که او حوض خود را از گِل می سازد مگر در آن هرگز نمی نوشد، و قیامت فرا می رسد در حالی که یکی از شما غذای خود را به دهان میبرد ولی نمی توان آن را بخورد».
متفق علیه
رسول الله صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که یکی از نشانه های بزرگ قیامت این است که خورشید به جای مشرق از مغرب طلوع کند، و مردم وقتی آن را ببینند همه ایمان می آورند. پس در این حال ایمان کافر برای او سودی ندارد، عمل صالح و توبه نیز سودی نخواهد داشت. سپس او صلی الله علیه وسلم فرمود که قیامت ناگهان فرا می رسد؛ حتا در حالی برپا می شود که مردم در احوال و امور زندگی خود مشغول می باشند؛ پس قیامت برپا می شود در حالی که فروشنده و خریدار لباس های خود را بین خود پهن کرده اند، نه آن را فروخته می توانند و نه برچیده می توانند، قیامت در حالی فرا می رسد که مرد شیر را از شتر شیردهی خود گرفته ولی آن را نوشیده نتواند، و قیامت در حالی برپا می شود که مرد حوض خود را اعمار می کند و آن را گلابه می کند مگر در آن هرگز نمی نوشد، قیامت در حالی برپا می شود که مرد لقمه را به دهان خود ببرد تا این که آن را بخورد ولی آن را خورده نتواند.
از ابوسعید خدری رضی الله عنه روایت است که فرمود: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «مرگ به صورت کبش زیبا آورده می شود، سپس صدا کنندۀ صدا می کند: ای اهل بهشت، آنان گردن های خود را بلند می کنند و می نگرند، و می گوید: آیا این را می شناسید؟ می گویند: آری، این مرگ است، و همه آن را دیدند، سپس صدا می کند: ای اهل دوزخ، آنان گردن های خود بلند می کنند و می نگرند، و می گوید: آیا این را می شناسید؟ میگویند: آری این مرگ است، و همه آن را دیدند، پس ذبح می شود ومی گوید: ای اهل بهشت تا ابد باقی بمانید و مرگ نیست، و ای اهل دوزخ تا ابد بمانید و مرگ نیست، بعد از آن تلاوت نمود: {وَأَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الأَمْرُ وَهُمْ فِي غَفْلَةٍ} [مريم: 39]، و آنان را که (اکنون) در غفلت به سر میبرند، از روز حسرت و پشیمانی بترسان، وقتی که کار به انجام رسانیده میشود و آنان ایمان نمیآورند. و آنان اهل دنیا در غفلت به سر می برند {وَهُمْ لاَ يُؤْمِنُونَ} و آنان ایمان نمی آورند.
متفق علیه
پیامبر صلی الله علیه وسلم می فرماید که مرگ در روز قیامت بشکل گوسفندی نر که در آن سفیدی و سیاهی می باشد آورده می شود، پس صدا می شود: ای اهل بهشت! گردن و سر های خود را بلند کرده و می نگرند، برای شان گفته می شود: آیا این را میشناسید؟ می گویند: آری، این مرگ است، همه آن دیده و شناخته اند، سپس صدا کننده صدا می زند: ای اهل دوزخ، گردن و سر های خود را بلند می کنند و می نگرند، برای شان گفته می شود: آیا این را میشناسید؟ می گویند: آری، این مرگ است، همه آن دیده اند؛ سپس کبش ذبح می شود، و صدا کننده می گوید: ای اهل بهشت تا ابد باقی بمانید و مرگ نیست، و ای اهل دوزخ تا ابد باقی بمانید و مرگ نیست. برای این که بر نعمت های مؤمنان افزوده شود و بر عذاب کافران غلبه کند. سپس رسول الله صلی الله علیه وسلم تلاوت نمود: {وَأَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الأَمْرُ وَهُمْ فِي غَفْلَةٍ وَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ} و آنان را که (اکنون) در غفلت به سر میبرند، از روز حسرت و پشیمانی بترسان، وقتی که کار به انجام رسانیده میشود، و آنان اهل دنیا در غفلت به سر می برند و آنان ایمان نمی آورند. پس در روز قیامت اهل بهشت و جهنم را از هم جدا شده، و هر یک به مصیر خود داخل می شوند و جاودانه در آن می مانند. پس بد کاران از انجام ندادن کار نیک پشيمان می شوند، و تقصیر کننده نیز از عدم ازدیاد کار نیک پشیمان می شوند.
از ابو هریره رضی الله عنه روایت است که فرمود: اهل کتاب تورات را به زبان عبری می خوانند، و برای مسلمانان به زبان عربی تفسیر می کنند، رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: « اهل کتاب را نه تصدیق کنید و نه تکذیب، و بگویید: {آمَنَّا بِاللهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْنَا} [البقرة: 136] الْآيَةَ». ما ایمان آوردیم به الله و به آنچه نازل شده به ما.
بخاری روایت کرده
پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم امت خود را از فریب آنچه اهل کتاب از کتاب های خود نقل می کنند برحذر داشته است. جایی که یهودیان در عصر پیامبر صلی الله علیه وسلم تورات را به زبان عبری می خواندند؛ و آن زبان یهود است، و آن را به عربی تفسیر می کنند، او صلی الله علیه وسلم فرمودند: اهل کتاب را نه تصدیق کنید و نه تکذیب، و این در چیزی است که صدق آنان از دروغ آنان معلوم نباشد. زیرا الله متعال به ما دستور داده که به آنچه از قرآن بر ما نازل شده، و آنچه از کتاب بر آنان نازل شده است ایمان آوریم، جز این که هیچ راهی برای ما نیست که بدانیم آنچه را که آنان از کتاب های خود می گویند درست است یا نادرست، چون در شریعت ما از راستگویی و دروغ گویی آنان چیزی ذکر نشده، بنابراین توقف می کنیم، آنها را تصدیق نمی کنیم؛ مبادا در آنچه که آنان تحریف کرده اند سهیم باشیم، و آنها نیز تکذیب نمی کنیم؛ چون شاید درست باشد، و منکر چیزی شده باشیم که به ایمان بر آن امر شده ایم، و پیامبر صلی الله علیه وسلم امر نموده است که بگوییم: {آمنا بالله وما أنزل إلينا وما أنزل إلى إبراهيم وإسماعيل وإسحاق ويعقوب والأسباط وما أوتي موسى وعيسى وما أوتي النبيون من ربهم لا نفرق بين أحد منهم ونحن له مسلمون}. شما بگوید که ما ایمان آوردیم به الله و به آنچه نازل شده به ما، و به آنچه نازل شده به ابراهیم و اسماعیل و اسحق و يعقوب، و به نوادگان يعقوب، و ایمان آوردیم به آنچه که به موسی و عیسی داده شده، و به آنچه پیغمبران از جانب پروردگارشان دریافت کردهاند، و (در ایمان آوردن) میان هیچ یک از آنان فرق نمیگذاریم و ما تنها به او تعالی منقاديم و بس. [البقرة: 136].
از ابن عباس رضی الله عنهما روایت است که فرمود: پیامبر صلی الله علیه وسلم سوره را از هم جدا کرده نمی دانست تا اینکه {بسم الله الرحمن الرحیم} بر او نازل شد.
ابو داود روایت کرده
ابن عباس رضی الله عنهما بیان می دارد که سوره های قرآن بر پیامبر صلی الله علیه وسلم نازل می شد اما جدا کردن یکی از دیگر و پایانی آن ها را نمی دانست، تا اینکه به او نازل شد: «بسم الله الرحمن الرحیم»، بنابر این می دانست که سوره قبل پایان یافته، و آغاز سوره جدید است.
از عبدالله بن عمرو رضی الله عنهما روایت است که فرمود: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «به صاحب قرآن گفته می شود: بخوان و بالا برو، و چنان که در دنیا تلاوت می کردی تلاوت کن، که جایگاه تو در آخرین آیه ای است که می خوانی».
ابو داود روایت کرده
پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم خبر داده که به قاری قرآن گفته می شود، کسی که بر قرآن عمل نموده و به آن از لحاظ تلاوت و حفظ پابند بوده باشد و وارد بهشت شود:قرآن را بخوان، و با آن در درجات بهشت بالا برو، و با تدبر و اطمینان تلاوت بکن، چنان که در دنیا تلاوت می کردی؛ یقینا که جایگاه شما در آخرین آیه ای است که می خوانید.
از ابو عبدالرحمن السلمی رحمه الله روایت است که فرمود: اصحاب پیامبر صلی الله علیه وسلم که برای ما درس می دادند گفتند که ایشان از رسول الله صلی الله علیه وسلم ده آیت درس می گرفتند، و ده آیت دیگر را نمی گرفتند تا این که بدانند در این آیت ها چه چیز از علم و عمل وجود دارد ، گفتند: پس ما علم و عمل را یکجا آموختیم.
احمد روایت کرده
صحابه رضی الله عنهم از رسول الله صلی الله علیه وسلم ده آیت از قرآن را می آموختند، و تا زمانی که آنچه در اینها بود را فرا نمی گرفتند به سراغ آیت های دیگر نمی رفتند تا این که بدانند در این ده آیت چه چیز از علم و عمل وجود دارد ، پس علم و عمل را با هم آموختند.
از ابی بن کعب رضی الله عنه روایت است که فرمود: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: ای ابوالمنذر آیا می دانی کدام آیت از کتاب الله نزد تو از همه بزرگتر است؟ گفت: گفتم: الله و رسولش داناترند. فرمود:« ای ابوالمنذر آیا می دانی کدام آیت از کتاب الله نزد تو بزرگتر است؟» گفت: گفتم: {اللهُ لا إِلَهَ إِلا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ} (بقره: 255). - الله آن ذاتی است که هیچ معبودی برحق غیر از او وجود ندارد (که) همیشه زنده و پایدار است (تدبیر تمام کائنات در دست اوست) - فرمود: ضربه ای به سینه ام زد و فرمود: «به الله سوگند ای ابو المنذر خوشا بحال تو با این علم که تو دارای».
مسلم روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم از ابی بن کعب در مورد بزرگ ترین آیت کتاب الله پرسید، پس در جواب تردید کرد، سپس گفت: آن آیۀ کرسی است: {الله لا إله إلا هو الحي القيوم} - الله آن ذاتی است که هیچ معبودی برحق غیر از او وجود ندارد (که) همیشه زنده و پایدار است (تدبیر تمام کائنات در دست اوست)، - پس پیامبر صلی الله علیه وسلم او را تایید کرد، و پیامبر به سینه او زد بگونۀ اشاره که پر از علم و حکمت است، و برایش دعا نمود تا با این علم خوشبخت شود و آن را برایش آسان بگرداند.
از عایشه رضی الله عنها روایت است: شب هنگامی که پیامبر صلی الله علیه وسلم به رختخواب خود می رفتند، دستان خود را جمع می کردند، سپس در آنها دم کرده و {قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ}، وَ{قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ}، وَ{قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ}، را می خواندند، سپس تا حد توان با دستان خود بدن خودرا مسح می کردند، از سر و صورت و جلوی بدن خویش شروع می کردند، و این کار را سه بار انجام می دادند.
بخاری روایت کرده
از رهنمودهای او صلی الله علیه وسلم این بود وقتی به بالینش می رفت تا بخوابد، کف دست هایش را به هم می آورد و بالا می آورد - چنانکه دعا کننده می کند - و به شکل خفیف و لطیف به آن دم می کردند و این سه سوره را می خواند: {قل هو الله أحد} و{قل أعوذ برب الفلق} و{قل أعوذ برب الناس}، سپس با کف دست تا جایی که می توانست بدنش را مسح می کرد؛ با شروع از سر، صورت و جلوی بدنش، این کار را سه بار تکرار می کردند.
از عَدی بن حاتِم از پیامبر صلی الله علیه وسلم روایت است که فرمود: «الْيَهُودُ مَغْضُوبٌ عَلَيْهِمْ، وَالنَّصَارَى ضُلَّالٌ» یعنی: «یهودیان بالاى ايشان غضب شده است، و نصرانیها گمراهان هستند».
ترمذی روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم ما را آگاه نموده که یهودیان قومی هستند که الله بر آنان خشم گرفته است، زیرا آنان حق را شناختند و بدان عمل نکردند. و نصرانیان قومی گمراه هستند؛ زیرا بنابر عدم علم عمل کردهاند.
