Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
از عبدالله بن مسعود روایت است که فرمود: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «تندروان هلاک شدند» این را سه بار گفتند.
مسلم روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم از ناامیدی و زیان تندروان - بدون راهنمایی و علم - در امور دینی و دنیوی، گفتار و کردارشان خبر می دهد، که به موجب آن از حد شرعی که رسول الله صلی الله علیه وسلم آن را ترسیم نموده تجاوز کرده اند.
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است گفت که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: « هر كسى به قرضدار دست تنگ مهلت داد، يا از قرض او كم كرد، الله متعال او را در روز قيامت زير سايهء عرش خود قرار مى دهد، روزى كه هيچ سايه اى بجز سايۀ او تعالی نيست».
ترمذی و احمد روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه و سلم خبر می دهند که: هر کس قرض دار را مهلت دهد، یا قرض را به او ببخشد، ثواب او این است که الله متعال در روز قیامت او را زیر سایهء عرش خود قرار می دهد، آن روزی که خورشید به سرهای بندگان نزدیک می شود، و حرارت آن بالای شان شدت پیدا می کند، پس هیچ کس سایه‌ای نمی‌یابد جز کسی که الله متعال او را زیر سایه قرار دهد.
از ابو هریره رضی الله عنه روایت است گفت: که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «کسی را که الله متعال ارادۀ خیر كند، او را به مصیبت ها مبتلا می سازد ».
بخاری روایت کرده
رسول الله صلی الله علیه و سلم می فرماید: هنگامی که الله متعال برای کسی از بندگان مؤمنش خیری بخواهد، او را با مصیبت در خود و مال و خانواده اش می آزماید، زیرا با این کار، مؤمن به سوی او با دعاء، و طلب مغفرت، و خواست بلند بردن درجات روی می آورد.
از ابوهريره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «مرا با همان مسايلی که به شما می گويم، رها کنيد (و سؤال بی مورد درباره ی مسايلِ ناگفته نپرسيد)؛ زيرا امت های گذشته را کثرت سؤال و مخالفت با پيامبران شان به هلاکت رساند؛ بنابراین هرگاه شما را از چيزی بازداشتم، از آن دوری نماييد، و چون شما را به انجام کاری دستور دادم، تا آنجا که می توانيد به آن عمل کنيد».
متفق علیه
پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: احکام شرعی به سه دسته است: مسکوت عنه، نواهی و اوامر. و اما اولی: چیزی که شریعت در باره آن سکوت کرده است: جایی که حکمی وجود ندارد، و اصل در اشیاء واجب نبودن آنهاست؛ و اما در عصر او صلی الله علیه وسلم از پرسیدن در مورد چیزی که اتفاق نیفتاده است خودداری شود، از ترس اینکه مبادا حکم وجوب یا نهی آن واقع شود، زیرا الله متعال آن را از روی رحمت به بندگانش ترک نموده، و اما بعد از وفات او صلی الله علیه وسلم اگر سؤال به صورت فتوا یا آموزش برای آنچه در امر دین نیاز باشد جایز و حتی به آن امر شده است، و اگر از روی تَّعَنُّت و تكلُّف (عیبجویی و مشقت) باشد، پس مراد حدیث این است که از سؤال در این مورد خودداری شود؛ زیرا ممکن است اتفاقی مانند آنچه برای بنی اسرائیل افتاد رخ دهد، زمانی که دستور ذبح گاوی برای شان داده شد، اگر هر گاوی را ذبح می‌کردند؛ فرمانبرداری صورت می گرفت، لیکن آنان سخت‌گیری کردند پس بر آنان سخت گیری اعمال شد. دوم: نواهی؛ كه آنها عبارتند از آن عملی که: برای ترک کنندۀ آن پاداش، و عمل کننده بر آن مجازات می شود، پس باید از همۀ آنها دوری کرد. سوم: اوامر؛ برای عمل کننده پاداش، و ترک کنندۀ آن مجازات می شود، پس باید تا حد امکان آن را انجام دهد.
از ابن عباس رضی الله عنهما روایت است: از رسول الله - صلى الله عليه وسلم - در آنچه كه از پروردگارش - تبارک و تعالى - روايت مى كند، فرموده اند: « "الله متعال نيكى ها و گناهان را نوشته است، سپس اين را بيان نموده كه هر كسى خواست نيكى كند ولى آن را انجام نداد، الله متعال آن نيكى را به صورت كامل در نزد خويش مى نویسد، و اگر خواست نيكى كند و آن را انجام داد، الله متعال در نزد خويش ده نيكى تا هفتصد برابر يا بيشتر از آن مى نويسد، و اگر خواست گناه كند ولى آن را انجام نداد، الله متعال در نزد خويش يک نيكى كامل مى نويسد، و اگر خواست گناهى كند ولى آن را انجام داد الله متعال تنها يک گناه براى او مى نويسد".
متفق علیه
رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرمایند که الله متعال خوبی ها و بدی ها را اندازه نموده، سپس به دو فرشتگان نشان داده که چگونه آنها را بنویسند: پس هر کسى بخواهد و قصد کند وتصميم گيرد كه عمل نیک را انجام دهد یک حسنه برای او نوشته می شود، اگرچه آنرا انجام ندهد، اما اگر انجام دهد ده برابر تا هفتصد برابر و بیشتر از آن برایش افزایش می دهد، و زیادت بر حسب آنچه در قلب از اخلاص و منفعت رساندن به دیگران باشد است. و هر کسى اراده و قصد و تصمیم انجام دادن گناه داشته باشد، سپس اورا برای الله متعال ترک کند، برای وی اجر نوشته می شود، اگر اورا بخاطر مشغول شدن به کاری دیگری ترک نمود، در حالی که اسباب آنرا انجام نداده باشد هیچ چیزی علیه وی نوشته نمی شود، اما اگر گناه را بخاطر عدم توانایی ترک کند، پس نظر به نیت برای او نوشته می شود، ولی اگر آنرا انجام دهد برایش یک بدی نوشته می شود.
از ابو هریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «الله متعال به چهره ها، و اموال شما نگاه نمى كند، بلكه به قلب ها و اعمال شما مى نگرد».
مسلم روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه و سلم خبر می دهد که الله متعال به چهره های بندگان و بدن های آنها نگاه نمی کند، که آیا زیبا هستند یا بدرنگ؟ بزرگ هستند یا کوچک؟ صحتمند هستند و یا بیمار؟ و نه به پول آنها می نگرد، که زیاد است یا کم؟ پس الله متعال بندگانش را نظر به تفاوت در این امور محاسبه و مواخذه نمی کند، بلکه به دلها و آنچه در دلهای شان از تقوی و باور، صداقت و اخلاص، و یا ارادۀ خود نمایی و شهرت وجود دارد می نگرد، و به اعمال آنها از قبیل اصلاح و فساد آن می نگرد، و برای آنان پاداش و یا مجازات می دهد.
از عمر بن خطاب رضی الله عنه روایت است فرمود: يك روزی نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم نشسته بودیم، مردی با لباس بسیار سفید، موهای بسیار سیاه بر ما ظاهر شد، در حال که هیچ اثری از سفر بر او دیده نمی شد، و هیچ یکی از ما او را نمی شناخت، تا اینکه نزد پیامبر صلی الله علیه وسلم نشست، و زانوی خود را بر زانوهایش گذاشت، و کف دست خود را بر ران های خود گذاشت. و گفت: اى محمد از اسلام به من خبر بده، به او گفتند: اسلام (این است که): گواهی بدهی به اينكه معبودى برحق جز الله نيست و محمد فرستادۀ الله است، نماز را بر پا دارى، زكات را بدهى، رمضان را روزه بگیری و زیارت خانۀ کعبه را اگر راهی به سوی آن یافتی انجام دهی » گفت: «راست گفتی» ما از این که از او می پرسد و تصدیق می کند، شگفت زده شدیم، گفت: از ایمان به من خبر بده. فرمودند: اینکه به الله، فرشتگان، کتابها، پیامبران، روز آخرت، و ایمان به قدر خیر و شر آن ایمان بیاوری. گفت: راست می گویی. گفت: از احسان به من خبر بده، فرمودند: الله را چنان عبادت کنی که گویا او را می بینی و اگر او را نمی بینی پس او تو را می بیند». گفت: «پس مرا از قیامت خبر بده». فرمودند: «آیا سوال شونده از سوال کننده داناتر نیست؟» گفت: «پس از نشانه های آن به من خبر بده.» فرمودند: اینکه کنیزی بادارش را به دنیا بیاورد، و این که پا برهنه ها و بی چاره ها وچوپانانی را ببینی که ساختمان های بلند اعمار می کنند.» سپس رفت و اندکی درنگ کردم، فرمودند: «ای عمر! آیا می دانی سوال کننده چه کسی بود؟» گفتم: «الله و رسولش داناترند.» فرمودند: « او جبرئیل بود، آمد تا دین شما را به شما بیاموزد».
مسلم روایت کرده
عمر بن خطاب رضی الله عنه می فرماید که جبرئیل علیه السلام به صورت مردی ناشناس نزد صحابه رضی الله عنهم ظاهر شد، در حالی که لباسش بسیار سفید و موهایش بسیار سیاه بود، و آثار سفر از قبیل خستگی و گرد و غبار و موهای نامرتب و کثیف بودن لباس بر او نمایان نبود، و هیچ یکی از حاضران او را نمی شناختند در حال که با پیامبر صلی الله علیه وسلم نشسته بود، پس به شیوه متعلم در حضور پیامبر صلی الله علیه وسلم نشست و از او در بارۀ اسلام پرسید، پس او با این ارکان پاسخ داد که شامل اقرار به شهادتين، واقامۀ نمازهای پنج گانه، پرداخت زکات به مستحقان آن، و گرفتن روزۀ ماه رمضان، و اداء حج برای كسى كه توان آنرا داشته باشد. پرسش کننده گفت: راست می گویی، صحابه از پرسش او تعجب کردند، که او از آنچه پرسان می کند كه ظاهرا در مورد آن معلومات ندارد، و سپس جواب های اورا نیز تایید می نماید. سپس از پیامبر صلی الله علیه وسلم در مورد ایمان پرسید، و او با این شش رکن که شامل ایمان به وجود الله متعال، و صفات او، ويكتا بودن او در افعالش مانند آفرينش، و يكتاب بودن او در عبادت، و اینکه فرشتگان كه الله متعال آنها را از نور آفریده است؛ بندگان صالحی هستند که از اوامر الله متعال سرپیچی نمی کنند، و فرمان او را عملی می کنند، و ایمان به کتاب هایی که از جانب الله متعال بر پیامبران او نازل شده است، مانند قرآن و تورات و انجیل و غیره، و فرستادگانی که دین الله را از جانب او ابلاغ کردند، از جمله نوح، ابراهیم، موسی، عیسی و آخرین آنان، محمد صلی الله علیه وسلم و سایر پیامبران و رسولان، و ایمان به روز قیامت، و آنچه بعد از مرگ و قبر و حیات برزخ می آید، و اینکه انسان پس از مرگ زنده می شود و محاسبه می شود، و سرنوشت او یا بهشت ویا جهنم است، و اعتقاد به اینکه الله متعال چیزها را بر اساس آنچه قبلاً می داند مقدر کرده است. و حكمت و نوشته او بر آن مستلزم، و اراده او نسبت به او و وقوع آنها بر حسب آنچه كه برای آنها مقدر كرده و آفريده است می باشد. سپس از او درباره احسان پرسید، او برایش خبر داد که احسان این است که الله را چنان عبادت کند که گویا او را می بیند، اگر رسیدن به این مقام برایش محقق نمی شد، پس الله متعال را چنان عبادت کند که الله او را می بیند، زیرا مقام مشاهدة اولی و بالاتر است و دومی مقام نظارت است. سپس از او پرسید که قیامت چه وقت است؟ پیامبر صلی الله علیه وسلم بیان نمود که علم قیامت از آن چیزی است که الله متعال در علم خود محفوظ داشته است، پس هیچ کس از مخلوق آن را نمی داند، نه سوال شونده و نه سؤال کننده. سپس از او دربارۀ نشانه های قیامت پرسید. او روشن ساخت که از نشانه های آن، فراوانی کنیزان و فرزندانشان است، یا کثرت سرپیچی فرزندان از مادرانشان است که با آنها مانند کنیز رفتار می کنند، و اینکه چوپان ها و فقرا در آخر زمان امكانات دنيا برايشان فراهم مى شود، و به تزیین و ساخت ساختمان ها افتخار می کنند می باشد. سپس پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند که سوال کننده جبرئیل بود، و برای تعلیم این دین حنیف به صحابه آمده بود.
از عایشه رضی الله عنها روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «هرکه در این امر (دین) چیزی نو آوري بیاورد که از آن نیست، آن [چیز] پذیرفته نمی‌شود» متفق علیه. و نزد مسلم آمده است: «هرکه کاری انجام دهد که امر ما بر آن نیست، آن [کار] مردود است».
متفق علیه
پیامبر صلی الله علیه وسلم بیان داشته‌اند که هرکس در دین اختراعی کند یا عملی انجام دهد که دلیلی از کتاب و سنت دال بر آن نباشد، آن کار به صاحبش پس داده می‌شود و نزد الله پذیرفته نمی‌شود.
از ابو ذر رضی الله عنه روایت است: از پيامبر - صلى الله عليه وسلم - در مورد آنچه كه از پروردگارش روايت كرده، می فرماید که او فرمودند: «اى بندگانم، من ظلم را بر خويش حرام كرده ام و آن را هم در بين شما حرام كرده ام، پس به همديگر ظلم نكنيد، اى بندگانم، همۀ شما گمراه هستيد مگر كسى را که من هدايت کنم، پس از من طلب هدايت كنيد تا شما را هدايت کنم، اى بندگانم همۀ شما گرسنه استيد مگر كسى كه من او را طعام دهم، پس از من طلب طعام كنيد تا شما را طعام دهم، اى بندگانم، همه شما عريان (لخت) هستيد مگر كسى را كه توسط لباس پوشاندم، پس از من طلب لباس كنيد تا به شما لباس دهم، اى بندگانم، شما در شب و روز گناه مى كنيد و من تمامى گناهان را مى بخشم، پس از من طلب آمرزش كنيد شما را مى آمرزم، اى بندگانم، زيان شما به من نمى رسد تا مرا زيان رسانيد، و نفع شما به من نمى رسد تا مرا يارى رسانيد، اى بندگانم، اگر اولين و آخرين شما و همه انسان ها و جنى هاى شما، مانند قلب باتقواترين مردى از شما باشند، چيزى به مُلک وپادشاهى من زياد نمى شود، اى بندگانم، اگر اولين و آخرين شما و همه انسان ها و جنى هاى شما، مانند قلب گناهکارترين مردى از شما باشند، چيزى از مُلک وپادشاهى من كم نمى شود، اى بندگانم، اگر اولين و آخرين شما و همه انسان ها و جنى هاى شما در يک مكان با هم از من طلب كنند، و خواست هر كدام از آنان را برآورده سازم چيزى از آنچه كه نزد من وجود دارد كم نمى شود مگر همانند كم شدن آب بحری كه سوزنى وارد آن شود، اى بندگانم، بطور قطعى من اعمال شما را مى شمارم (و ثبت مى كنم) سپس جزاى آنها را به شما مى دهم، پس هر كسى خيرى حاصل كرد، الله را ستايش كند، و هر كسى غير آن حاصل كرد، فقط نفس خود را ملامت كند».
مسلم روایت کرده
رسول الله صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که الله متعال فرموده است: که ظلم را برای خود حرام کرده است و ظلم را در بین مخلوق خود حرام کرده است، پس هیچ کس به دیگری ستم نکند. و اینکه همه مخلوقات گمراهند از راه حق مگر به هدایت و توفیق الله متعال، و هر کسى از الله متعال آنرا بخواهد او را توفیق می دهد و هدایتش می کند. و اینکه مردم در تمام كارهای شان به الله متعال محتاج اند، و هر کسى از الله متعال بخواهد حاجتش را برآورده می سازد، و او را کافی می شود. و اینکه آنها در شب و روز گناه می کنند و الله متعال آبروی او را نگاه می کند وقتی بنده آمرزش بخواهد. و نمی توانند به الله متعال ضرر و یا سودی برسانند. و اينكه اگر آنان مانند قلب باتقواترين مردى از شما باشند، تقوای شان چيزى به مُلک الله متعال نمى افزايد. و یا اگر آنان مانند قلب گناهکارترين مردى از شما باشند، گناهان آنان نيز چيزى از مُلک الله متعال كم نخواهد كرد؛ زيرا اين بندگان در هر زمان و مكان ضعيف و نيازمند به درگاه او هستند و او غنى و منزه است. و اينكه اگر همۀ آنان؛ انس و جن، اول و آخر شان در يک مكان جمع شوند و از الله متعال درخواست كنند، و او خواست هر كدام از آنان را برآورده نماید، از آنچه كه نزد الله متعال است چيزى كم نخواهد شد؛ مگر همانند كم شدن آب بحری كه سوزنى وارد آن شود، و این از کمال غنای آن سبحان است. و اينكه الله متعال همه ى اعمال بندگان را مى شمارد، سپس روز قيامت جزايشان را مى دهد، پس هر كسى جزاى خير اعمالش را ديد ثنا و ستایش الله متعال را بخاطر توفيق عبادتش بجا بیاورد، و هر كسى جزاى شر اعمالش را ديد فقط نفس اماره خويش را ملامت كند كه او را به سوى خسارتمندى كشانده است.
