Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
از ابوسعید خُدری رضی الله عنه از پیامبر صلی الله علیه وسلم روایت است که فرمودند: «همانا دنیا شیرین و سرسبز است و الله شما را در آن جانشین قرار داده و می‌بیند که چگونه عمل خواهید کرد، پس از دنیا و از زنان پروا دارید، زیرا نخستین فتنه‌ای که در بنی‌اسرائیل رخ داد در زنان بود».
مسلم روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم بیان داشته که دنیا از نظر طعم شیرین است و در نگاه، سرسبز، برای همین انسان به آن فریب می‌خورد، و خود را برایش خسته می‌کند، و همهٔ فکر خود را در آن قرار می‌دهد. الله سبحانه و تعالی در این زندگی دنیا برخی از ما را جانشین برخی دیگر قرار می‌دهد و می‌نگرد که چگونه رفتار می‌کنیم، آیا طاعت او را انجام می‌دهیم یا مرتکب معصیتش می‌شویم؟ سپس فرمودند: از این برحذر باشید که متاع دنیا و زینت آن شما را بفریبد، و باعث شود امر الله را ترک کنید، و در آنچه شما را از آن نهی کرده واقع شوید. و یکی از بزرگترین فتنه‌های این دنیا که باید از آن برحذر بود، فتنهٔ زنان است و این فتنه نخستین فتنه‌ای بود که بنی‌اسرائیل در آن واقع شدند.
از ابن عمر رضی الله عنهما روایت است که: از پیامبر صلی الله علیه وسلم ده رکعت را به یاد دارم: دو رکعت پیش از ظهر و دو رکعت بعد از آن، و دو رکعت بعد از مغرب در خانه‌اش، و دو رکعت پس از عشاء در خانه‌اش، و دو رکعت پیش از نماز صبح و این ساعتی بود که کسی در آن بر پیامبر صلی الله علیه وسلم وارد نمی‌شد، و حفصه به من گفت که هرگاه مؤذن اذان می‌گفت و فجر طلوع می‌کرد دو رکعت ادا می‌کرد، و در لفظی دیگر: پیامبر صلی الله علیه وسلم پس از جمعه دو رکعت ادا می‌کرد.
متفق علیه است با همه روایت هایش
عبدالله بن عمر رضی الله عنهما بیان نموده که از جمله نمازهای نفلی که از پیامبر صلی الله علیه وسلم به یاد دارد ده رکعت است و این نمازها را سنت‌های رواتب گویند: دو رکعت قبل از ظهر و دو رکعت بعد از آن، و دو رکعت پس از مغرب در خانه‌اش، و دو رکعت بعد از عشاء در خانه‌اش، و دو رکعت قبل از فجر، و این ده رکعت کامل است. اما پس از نماز جمعه دو رکعت ادا می‌کردند.
از حذیفه رضی الله عنه روایت است که می فرماید: رسول الله صلى الله عليه وسلم هر وقتِ شب که از خواب برمی خاست، دهانش را مسواک می زد.
متفق علیه
پیامبر صلی الله علیه وسلم اكثر اوقات مسواک کرده و به آن امر می نمودند، و در بعضی اوقات بر آن تاکید می کردند، كه از آن جمله: مسواک کردن هنگام برخاستن در شب، چون او صلی الله علیه وسلم با مسواک دهان شان را ماساژ می داد و پاک می کرد.
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «هيچ مردِ مؤمنی نسبت به زنی مؤمن (يعنی همسر خويش) بد نَبَرد؛ زيرا اگر يک اخلاقش را نمی پسندد، اخلاق ديگرش را می پسندد» یا فرمودند: «غیره» (یعنی خُلق دیگری از او را می‌پسندد).
مسلم روایت کرده
پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم، شوهر را از کینه دوزی نسبت به همسرش نهی می‌کند که موجب ظلم، ترک کردن، و منجر به روی‌گردانی از او شود؛ انسان فطرتاً دارای نقیصه است، و اگر از یک رفتار او (همسرش) بدش بیاید، از رفتار خوب دیگری او خوشش می آید؛ پس به رفتار خوبش راضی باشد، و در برابر رفتار بدش صبر را پیشه کند، تا این که باعث صبوری وی گردد و آنقدر از او متنفر نشود که منجر به ترک او گردد.
از ابو ایوب انصاری رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «زمانی که به محل قضای حاجت رفتید، به هنگام ادرار و مدفوع، نه رو به قبله کنید و نه پشت به قبله؛ بلکه روی خود را به سمت شرق یا غرب کنید» ابو ایوب می گوید: چون به شام رفتیم بدرفت هایی را دیدیم که به سوی کعبه ساخته شده بودند و چون وارد آنها می شدیم خود را از سمت قبله به سوی دیگری منحرف نموده و از الله متعال طلب مغفرت و آمرزش می کردیم.
متفق علیه
کسی بخواهد قضای حاجت بکند، رسول الله صلی الله علیه وسلم او را نهی کرده که هنگام قضای حاجت رو به قبله - یعنی کعبه ی شریف - نکند و نیز پشت به آن نکند؛ و بلکه باید هنگام قضای حاجت رو به مشرق یا مغرب نمود البته در صورتی که قبله در سمت مشرق یا مغرب نباشد مانند قبلۀ اهل مدینه. سپس ابو ایوب رضی الله عنه می گوید: وقتی به شام رفتند، بدرفت هایی را مواجه شدند که برای قضای حاجت و در جهت کعبه ساخته شده بود؛ بنابراین چون برای قضای حاجت به این بدرفت ها می رفتند، خود را از سمت قبله به سوی دیگری منحرف می کردند و از باب احتیاط و پرهیزگاری از الله متعال طلب مغفرت و آمرزش مى خواستند.
از ابوقتاده رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «هیچ یکی از شما به هنگام ادرار، نه با دست راست آلت تناسلی خود را بگيرد و نه با آن استنجا کند، همچنين هنگام آب نوشيدن، در ظرف آب تنفس نکند».
متفق علیه
رسول الله صلی الله علیه وسلم شماری از آداب را بیان می کند؛ که مرد نباید به هنگام ادرار آلت تناسلی را با دست راست خود بگیرد، و جهت پاکیزه نمودن محل ادرار یا مدفوع از دست راست استفاده نکند؛ زیرا دست راست برای کارهای نیکو آماده شده، همچنین از نفس کشیدن در ظرفی که از آن آب می نوشد نهی فرموده است.
از ابوهریره رضی الله عنه از پیامبر صلی الله علیه وسلم روایت است که فرمودند: «آیا یکی از شما بیم نمی‌برد - یا یکی از شما نمی‌ترسد که - اگر سرش را پیش از امام بردارد الله سر او را به سر الاغ تبدیل کند یا چهره‌اش را به چهرهٔ الاغ تبديل نماید».
متفق علیه
پیامبر صلی الله علیه وسلم به بیان وعید شدید برای کسی پرداخته که پیش از امام سرش را بردارد، که الله سرش را به سر الاغ تبدیل کند، یا صورتش را صورت الاغ بگرداند.
از ابن عمر رضی الله عنهما روایت است: که رسول الله صلى الله عليه وسلم در آغاز نماز و هنگام تكبير ركوع رفع يدين می كرد، يعنی دست هايش را تا برابر شانه ها بالا می برد، همچنين هنگام برخاستن از ركوع نيز رفع يدين می كرد و می گفت: «سَمِعَ الله لمن حَمِدَهُ رَبَّنَا ولك الحمد» و این کار را در سجده انجام نمی داد.
متفق علیه
پیامبر صلی الله علیه وسلم در هنگام نماز دستهای خود را در سه موضع رو به روی و یا مقابل شانه که آن: استخوان شانه و استخوان بازو است بالا می برد. موضع اول: هرگاه نماز را آغاز مى نمود هنگام تکبیرة الاحرام. دوم: هرگاه برای رکوع تکبیر گوید. سوم: هرگاه از رکوع بالا شد و : سمع الله لمن حمده ربنا ولك الحمد بگوید. هنگام شروع سجده و هنگام برخاستن از آن دستان خود را بالا نمی برد.
از ابن مسعود رضی الله عنه روایت است که گفت: رسول الله صلى الله عليه و سلم در حالی که کف دستم بين دو کف دستانش بود، آنچنان به من تشهد آموخت که سوره‌ای از قرآن می‌آموخت. [به این ترتیب:] «التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ، وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ، السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ». و در روایتی آمده است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «إِنَّ اللهَ هُوَ السَّلَامُ، فَإِذَا قَعَدَ أَحَدُكُمْ فِي الصَّلَاةِ فَلْيَقُلْ: التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللهِ الصَّالِحِينَ، فَإِذَا قَالَهَا أَصَابَتْ كُلَّ عَبْدٍ لِلَّهِ صَالِحٍ فِي السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ، أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، ثُمَّ يَتَخَيَّرُ مِنَ الْمَسْأَلَةِ مَا شَاءَ» یعنی: «همانا الله خود سلام است [بنابراین نگویید سلام بر الله] هرگاه کسی برای خواندن تحيات در نمازش نشست، باید چنين بگويد: التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللهِ الصَّالِحِينَ، که اگر چنین گوید، در واقع [سلامش] به هر بندهٔ صالحی که در آسمان و زمین است و شهادت داده که معبودی جز الله نیست و محمد بنده و فرستادهٔ اوست، رسیده است، أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، یعنی: شهادت می دهم که معبودی جز الله نیست و شهادت می دهم که محمد بنده و فرستاده اوست.سپس هر درخواستی که دارد برگزیند [و در دعای پس از تشهد بگوید]».
متفق علیه
پیامبر صلی الله علیه وسلم تشهدی که در نماز گفته می‌شود را به ابن مسعود یاد داد، در حالی که دست او در دستانش بود تا آنکه توجه ابن مسعود به او باشد، همانگونه که سوره‌ای از قرآن را به او یاد می‌داد و این نشان دهندهٔ توجه پیامبر صلی الله علیه وسلم و اهتمام او به تشهد از نظر لفظ و معنا بود. ایشان فرمودند: «التَّحِيَّات لله»: تحیات یعنی هر سخن یا گفتاری که دال بر بزرگداشت باشد؛ همهٔ این بزرگداشت‌ها شایستهٔ الله عزوجل است. «الصَّلَوَاتُ»: همان نماز معروف است که فرض و نفل آن برای الله تعالی است. «الطَّيِّبَاتُ»: گفتارها و کرداردها و اوصاف پاکی است که دال بر کمال است؛ همهٔ اینها شایستهٔ الله تعالی است. «السلام عليك أيها النبي ورحمة الله وبركاته»: این دعایی است برای ایشان برای سلامت از هر آفت و امر ناپسند و افزونی از هر خیر. «السلام علينا وعلى عباد الله الصالحين»: دعایی است برای سلامت نمازگزار و هر بندهٔ نیکوکاری در آسمان و زمین. «أشهد أن لا إله إلا الله»: یعنی به قطع اقرار می‌کنم که معبودی به حق نیست جز الله. «وأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ ورسولُهُ»: به بندگی ایشان و اینکه آخرین پیامبر هستند معترفم. سپس پیامبر صلی الله علیه وسلم نمازگزار را تشویق نموده‌اند که از میان دعاها هر آنچه می‌خواهد برگزیند.
