Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم دعا می‌کرد و می‌فرمودند: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ القَبْرِ، وَمِنْ عَذَابِ النَّارِ، وَمِنْ فِتْنَةِ المَحْيَا وَالمَمَاتِ، وَمِنْ فِتْنَةِ المَسِيحِ الدَّجَّالِ» یعنی: «یا الله من از عذاب قبر، و از عذاب دوزخ، و از فتنهٔ زندگی و مرگ، و از فتنهٔ مسیح دجال به تو پناه می برم» و در لفظی نزد مسلم آمده است: «إِذَا فَرَغَ أَحَدُكُمْ مِنَ التَّشَهُّدِ الْآخِرِ، فَلْيَتَعَوَّذْ بِاللهِ مِنْ أَرْبَعٍ: مِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ، وَمِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ، وَمِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ، وَمِنْ شَرِّ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ» یعنی: «هرگاه یکی از شما تشهد را به پایان رساند از چهار چیز به الله پناه ببرد: از عذاب جهنم و از عذاب قبر و از فتنهٔ زندگی و مرگ و از شر مسیح دجال».
متفق علیه
پیامبر صلی الله علیه وسلم پس از تشهد پایانی و پیش از سلام در نماز از چهار چیز به الله پناه می‌برد، و ما را امر کرده تا از آنها به الله پناه ببریم: نخست: از عذاب قبر. دوم: از عذاب آتش و آن در روز قیامت است. سوم: از فتنهٔ زندگی از جمله شهوت‌های حرام دنیا، و شبهات گمراه کنندهٔ، آن و از فتنهٔ مرگ یعنی لحظهٔ احتضار، و از جملهٔ آن منحرف شدن از اسلام یا از سنت یا از فتنهٔ قبر مانند سؤال دو فرشته. چهارم: فتنهٔ مسیح دجال که در آخر الزمان ظهور می‌کند، و الله متعال بندگانش را با او می‌آزماید، و به دلیل بزرگی فتنه و گمراه‌گری او به طور ویژه از او نام برده شده است.
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که می گوید: چون رسول الله صلی الله علیه وسلم برای نماز تکبیر می گفت، مقداری قبل از اینکه قرائت را آغاز کند، ساکت می ماند؛ به همین دلیل گفتم: ای رسول الله، پدر و مادرم فدايت، در سکوت ات بين تکبير و خواندن سوره چه می گويی؟ ايشان فرمودند: «می گويم: "اللَّهُمَّ بَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَايَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ، اللَّهُمَّ نَقِّنِي مِنْ خَطَايَايَ كَمَا يُنَقَّى الثَّوْبُ الأَبْيَضُ مِنْ الدَّنَسِ، اللَّهُمَّ اغْسِلْنِي مِنْ خَطَايَايَ بِالْمَاءِ وَالثَّلْجِ وَالْبَرَدِ"بار الها من و گناهانم را آنچنان از هم دور کن که بين مشرق و مغرب فاصله انداختی، بار الها آنچنان مرا از گناهانم پاک گردان که لباس سفيد از ناپاکی ها پاک می شود، بار الها مرا از گناهانم با آب و يخ و تگرگ بشوی».
متفق علیه
چون رسول الله صلی الله علیه وسلم برای نماز تکبیر می گفت و مدت کوتاهی قبل از قرائتِ فاتحه مکث می کرد، و نمازش را به بعضی دعاها آغاز می نمود، و از جمله دعاهای که ثابت شده این است که: "اللَّهُمَّ بَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَايَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ، اللَّهُمَّ نَقِّنِي مِنْ خَطَايَايَ كَمَا يُنَقَّى الثَّوْبُ الأَبْيَضُ مِنْ الدَّنَسِ، اللَّهُمَّ اغْسِلْنِي مِنْ خَطَايَايَ بِالْمَاءِ وَالثَّلْجِ وَالْبَرَدِ"بار الها من و گناهانم را آنچنان از هم دور کن که بين مشرق و مغرب فاصله انداختی، بار الها آنچنان مرا از گناهانم پاک گردان که لباس سفيد از ناپاکی ها پاک می شود، بار الها مرا از گناهانم با آب و يخ و تگرگ بشوی». چون نمازگزار رو به الله متعال می آورد که گناهانش را محو نموده و بین او و گناهانش فاصله ای بیندازد که با وجود آن با یکدیگر روبرو نشوند؛ چنانکه مشرق و مغرب از یکدیگر فاصله دارد و هرگز با هم ديگر نزديک شده نمي توانند؛ و هرگاه مرتکب گناه و اشتباهی شد از الله متعال می خواهد که گناهان و اشتباهاتش را از بین ببرد، و او را از آن پاک بگرداند؛ چنانکه چرک و پلیدی از لباس سفید شسته می شود؛ و او را از گناهانش بشوید و آتش و گرمای گناهانش را سرد نماید؛ و با پاک کننده های سردی چون آب و برف و تگرگ چنین کند.
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است: که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «هرگاه سگ در ظرف شما آب خورد، باید آن را هفت بار بشويد». و در روایت مسلم آمده است:«اولین بار آن با خاک باشد».
متفق علیه
پیامبر صلی الله علیه وسلم دستور داد که اگر سگی زبانش را در ظرفی فرو برد، هفت بار آن را بشویند، چنانکه بار اول با خاک شسته شود و بعد از آن با آب پاکیزه گردد، و به این ترتیب نظافت کامل از نجاست و زیان های آن حاصل گردد.
از اَنَس رضی الله عنه روایت است که گفت: پیامبر صلی الله علیه وسلم هرگاه وارد خلا می‌شدند می‌فرمودند: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الخُبُثِ وَالخَبَائِثِ» یعنی: «ای الله از خبیثی‌های نر و ماده به تو پناه می‌برم».
متفق علیه
پیامبر صلی الله علیه وسلم هرگاه می‌خواست وارد مکانی شود که در آن قضای حاجت کند به الله پناه می‌برد تا او را از شر شیاطین نر و ماده حفظ کند. خُبث و خبائث همچنین به معنای شر و نجاسات تفسیر شده است.
از سهل بن حنیف رضی الله عنه روایت است که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «کسی که صادقانه از الله متعال درخواست شهادت کند، الله متعال او را به درجه يا جايگاه شهدا می رساند گرچه در رختخواب خود بميرد».
مسلم روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر می دهند هر که در راه الله شهادت و قتل را بطلبد، و در نیت خود با الله متعال صادق و مخلص باشد، الله متعال درجات شهدا را به او عطا می کند حتی اگر در حالتی غیر از جهاد در بستر بمیرد.
از میمونه رضی الله عنها روایت است که می گوید: «آب غسل را براى رسول الله صلى الله عليه وسلم گذاشتم؛ و او را با لباسی پوشاندم، و روی دستان خود آب ریخت و آنها را شست، و با دست راستش آب را بر دست چپش ريخت، سپس شرمگاهش را شست، پس از آن دست چپش را (كه با آن طهارت كرده بود) به زمين مالید، و سپس آن را شست و بعد از شستن دستهايش، مضمضه و استنشاق نمود؛ آنگاه صورت و بازوهایش را شست، و آب را بر سر و بدنش ريخت، سپس جايش را عوض كرد و پاهايش را شست، آنگاه لباسی (حوله اى) برايش دادم، رفت در حالی که دستانش را تکان می داد تا این که خشک شود.
متفق علیه
مادر مؤمنان میمونه رضی الله عنها از نحوۀ غسل پیامبر صلی الله علیه وسلم از جنابت را برای ما خبر داد، این که او برایش آب گذاشت تا با آن غسل کند، و او را با پردۀ پوشاند، پس پیامبر صلی الله علیه وسلم این چنین کرد: اول: روی دستانش آب ریخت و قبل از داخل کردن در ظرف آنها را شست. دوم: با دست راست آب بر دست چپ ریخت شرمگاه خود را شست؛ تا آلودگی از اثر جنابت دور شود. دستش را به زمین زد و آن را مسح کرد سپس آن را شست تا این که چیزهایی چسبیده بر آن پاک شود. چهارم: مضمضه (شستشوی دهان)؛ با گذاشتن آب در دهان و حرکت دادن آن به اطراف سپس آن را بیرون انداخت، سپس استنشاق کرد؛ به این صورت که آب را توسط نفس داخل بینی خود ریخت، سپس آن را بیرون ریخت تا تمیز شود. پنجم: صورت و بازوهایش را شست. ششم: آب بر سر خود ریخت. هفتم: آب را بر بقیه بدنش ریخت. هشتم: از جای خود حركت كرد و پاهايش را در جای ديگری شست چون آنها را قبلاً نه شسته بود. سپس برای او پارچه ای آوردند تا با آن خود را خشک کند، اما او آن را نگرفت و با دست شروع به پاک کردن آب از بدنش کرد و آن را تکان می داد.
از مادر مؤمنان عایشه رضی الله عنها روایت است که فرمود: رسول الله صلی الله علیه وسلم هرگاه غسل جنابت می‌کردند دست خود را می‌شستند و وضوی نماز را انجام می‌دادند سپس غسل می‌کرد [به این صورت که] با دستان خود موهای خود را خلال می‌کرد تا آنکه می‌دانست که آب به پوستش رسیده، آنگاه بر سر خود آب می‌ریخت، سپس بقیهٔ بدنش را می‌شست، ام المؤمنین می‌فرماید: من و رسول الله صلی الله علیه وسلم از یک ظرف غسل می‌کردیم و هر دو از آن آب برمی‌داشتیم.
بخاری روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم هرگاه قصد غسل از جنابت را داشتند با شستن دستانشان شروع می‌کردند، سپس وضویی همانند وضوی نماز می‌ساختند، سپس آب را بر بدن خود می‌ریختند، سپس موهای سرشان را با دستانشان خلال می‌کردند تا آنکه بر گمانشان غالب می‌شد که آب به ریشهٔ موها و پوست سر رسیده است، سپس سه بار بر سرشان آب می‌ریختند و سپس بقیهٔ بدنشان را می‌شستند. عایشه رضی الله عنها می‌فرماید: من و رسول الله صلی الله علیه وسلم از یک ظرف غسل می‌کردیم و هر دو از آن آب برمی‌داشتیم.
از علی رضی الله عنه روایت است که فرمود: من مردی بودم که بسیار مذی از من خارج می‌شد و به دلیل جایگاه دختر پیامبر صلی الله علیه وسلم [و اینکه داماد ایشان بودم] شرم می‌کردم که در این باره از ایشان بپرسم، پس مِقداد بن اَسوَد را امر کردم که از ایشان سؤال کنند، پس فرمودند: «يَغْسِلُ ذَكَرَهُ وَيَتَوَضَّأُ» یعنی: «آلت خود را می‌شوید و وضو می‌گیرد». و نزد بخاری آمده که فرمود: «تَوَضَّأْ وَاغْسِلْ ذَكَرَكَ» یعنی: «وضو بساز و آلت خود را بشوی».
متفق علیه
علی بن ابی طالب رضی الله عنه خبر می‌دهد که از ایشان بسیار مذی خارج می‌شد - و مذی مایعی است شفاف و رقیق و لزج و هنگام شهوت یا پیش از جماع از انسان خارج می‌شود -، و نمی‌داند که وقتی مذی خارج می‌شود چکار کند، ایشان از اینکه خودش از پیامبر صلی الله علیه وسلم بپرسد شرم کرد زیرا همسرش فاطمه دختر پیامبر صلی الله علیه وسلم بود. بنابراین از مقداد خواست که در این باره از پیامبر صلی الله علیه وسلم بپرسد. ایشان صلی الله علیه وسلم چنین پاسخ دادند که آلت خود را بشوید، سپس وضو بسازد.
از عبدالله بن مسعود رضی الله عنه روایت است که فرمود: از پیامبر صلی الله علیه وسلم پرسیدم: کدام عمل نزد الله محبوب‌تر است؟ فرمود: «الصَّلاَةُ عَلَى وَقْتِهَا» یعنی: «نماز به وقت آن». پرسیدم: سپس چه چیزی؟ فرمود: «ثُمَّ بِرُّ الوَالِدَيْنِ» یعنی: «سپس نیکی به والدین». گفتم: سپس چه؟ فرمود: «الجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ» یعنی: «جهاد در راه الله». می‌گوید: اینها را به من فرمودند و اگر [بر پرسش] می‌افزودم [در پاسخ] بر من می‌افزود.
متفق علیه
از پیامبر صلی الله علیه وسلم پرسیده شد: کدام عمل به نزد الله محبوب‌تر است؟ فرمود: نماز فرض در همان وقتی که شارع مشخص کرده است، سپس نیکی به والدین، با احسان به آنها و انجام حقشان و ترک بدی در حق آنان، سپس جهاد در راه الله، برای اِعلای کلمۀ الله، و دفاع از اسلام و مسلمانان، و آشکار شدن شعایر اسلام، و این جهاد با جان و مال است. ابن مسعود رضی الله عنه می‌فرماید: ایشان مرا از این اعمال آگاه ساختند؛ و اگر دوباره می‌پرسیدم که: سپس چه؟ بیشتر می‌گفتند.
