Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
از ابوبشیر انصاری ـ رضی الله عنه ـ روایت است که: وی در یکی از سفرهای پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ با ایشان بود، پس درحالی‌که مردم برای شب اتراق کرده بودند، رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرستاده‌ای را نزد آنان فرستاد و فرمود: «لَا يَبْقَيَنَّ فِي رَقَبَةِ بَعِيرٍ قِلَادَةٌ مِنْ وَتَرٍ أَوْ قِلَادَةٌ إِلَّا قُطِعَتْ»: «در گردن هیچ شتری قلاده‌ای از زه [کمان] یا [هر] قلاده [دیگری] نباشد مگر آنکه بریده شود».
بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ در یکی از سفرهایش بود و مردم در محل خواب‌شان در میان وسایل و در خیمه‌های‌شان بودند که شخصی را به سوی مردم فرستاد تا آنان را امر کند که قلاده‌هایی را که بر گردن شتران آویزان کرده‌اند، چه از زه - یعنی زه کمان - یا چیزهای دیگری مانند زنگوله یا نعل است باز کنند، زیرا آنان از ترس چشم زخم این چیزها را به حیوانات خود آویزان می‌کردند؛ بنابراین امر شدند که آنها را قطع کنند زیرا چیزی را از آنان دفع نمی‌کند و سود و زیان همه به دست الله است و در این باره شریکی ندارد.
عبدالله بن عكيم - رضى الله عنه - روايت كرده كه: "هر كسى خود را به چيزى وابسته كند، به آن موكول مى شود".
به روایت ترمذی - به روایت احمد
هر كسى با قلب يا فعل يا با هر دوى آنها خود را وابسته به چيزى كند، و رساندن نفع يا دفع ضررى را از آن خواهان باشد، الله متعال او را به آن چيزى كه خود را وابسته كرده، موكول مى كند، بنابراين هر كسى خود را به الله متعال وابسته كند براى او كافى خواهد بود و همه ی سختى ها را براى او آسان مى نمايد، و هر كسى كه خود را وابسته به غير الله كند، الله متعال او را به آن چيز موكول مى كند و از او حمايت نمى كند.
از طارق بن اَشْیَم اَشجَعی ـ رضی الله عنه ـ روایت است که گفت: شنیدم که رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ می‌فرمود: «مَنْ قَالَ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ، وَكَفَرَ بِمَا يُعْبَدُ مِنْ دُونِ اللهِ حَرُمَ مَالُهُ وَدَمُهُ، وَحِسَابُهُ عَلَى اللهِ»: «کسی که «لَا إِلَهَ إِلَّا الله» بگوید و به آنچه جز الله عبادت مى‌شود كافر شود، مال و خونش حرام مى‌شود و حساب او بر عهدهٔ الله خواهد بود».
به روایت مسلم
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ خبر می‌دهد که هرکس با زبانش بگوید و شهادت دهد که: «لا اله الا الله» یعنی معبود به حقی نیست جز الله؛ و به آنچه جز الله عبادت می‌شود کفر ورزد و از همهٔ ادیان جز اسلام تبری جوید، مال و جانش بر مسلمانان حرام است؛ و جز ظاهر عملش چیزی به ما مربوط نیست و دیگر مالش ستانده نمی‌شود و خونش ریخته نمی‌گردد مگر آنکه جرم یا جنایتی انجام دهد که به موجب احکام اسلام مجازات او به این صورت واجب گردد. و الله متعال در روز قیامت عهده‌دار حساب اوست که اگر صادق باشد به او پاداش می‌دهد و اگر منافق باشد، عذابش می‌کند.
از عبدالله بن عمرو ـ رضی الله عنهما ـ روایت است که پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمودند: «الرَّاحِمُونَ يَرْحَمُهمُ الرَّحمنُ، ارحَمُوا أهلَ الأرضِ يَرْحْمْكُم مَن في السّماء»: «كسانى كه مهربان هستند، الله مهربان به آنان رحم خواهد كرد؛ به اهل زمين رحم كنيد، آنكه در آسمان است به شما رحم خواهد کرد».
به روایت ابوداوود و ترمذی و احمد
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ بیان داشته‌اند: کسانی که به دیگران رحم می‌کنند، پروردگار رحمان با رحمتش که همه چیز را در بر گرفته است، آنان را مورد رحمت قرار می‌دهد؛ و این پاداشی موافق با عمل‌شان است. سپس رسول خدا ـ صلی الله علیه وسلم ـ امر می‌کند که به همه‌ی موجودات در زمین از جمله انسان و حیوان و پرنده و دیگر آفریدگان رحم شود و پاداش آن این است که الله متعال از بالای آسمان‌هایش بر شما رحم می‌کند.
از اَنَس بن مالک ـ رضی الله عنه ـ روایت است که پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمودند: «يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى لِأَهْوَنِ أَهْلِ النَّارِ عَذَابًا يَوْمَ القِيَامَةِ: لَوْ أَنَّ لَكَ مَا فِي الأَرْضِ مِنْ شَيْءٍ أَكُنْتَ تَفْتَدِي بِهِ؟ فَيَقُولُ: نَعَمْ، فَيَقُولُ: أَرَدْتُ مِنْكَ أَهْوَنَ مِنْ هَذَا، وَأَنْتَ فِي صُلْبِ آدَمَ: أَلّاَ تُشْرِكَ بِي شَيْئًا، فَأَبَيْتَ إِلَّا أَنْ تُشْرِكَ بِي»: «الله تعالی در روز قیامت به کسی از دوزخيان كه كمترين عذاب را دارد، می‌گويد: اگر تمام آنچه روی زمين است از آنِ تو می‌بود، آیا برای نجات و آزادی خود فدیه می‌دادی؟ می‌گويد: بله. آنگاه الله متعال می‌فرمايد: هنگامی كه تو در صُلب آدم بودی، كمتر از اين را از تو خواستم: اینكه كسی را با من شريک نسازی، ولی تو نپذيرفتی و به من شرک ورزيدی».
بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ خبر می‌دهد که الله تعالی به کسی از دوزخیان که وارد دوزخ شده و کمترین عذاب را دارد می‌گوید: آیا اگر دنیا و مافیها از آن تو می‌بود، برای رهایی از این عذاب فدیه می‌دادی؟ می‌گوید: آری، پس حق تعالی می‌فرماید: هنگامی که در پشت آدم بودی و از تو عهد و پیمان گرفته شد، از تو چیزی کمتر و آسان‌تر از این خواستم و تو را به آن امر نمودم، اینکه به من شرک نورزی و چیزی را شریک من قرار ندهی؛ اما هنگامی که تو را به سوی دنیا خارج نمودم، سرباز زدی و مرتکب شرک شدی.
از عائشه ـ رضی الله عنها ـ روایت است که گفت: مردمی از پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ دربارهٔ کاهنان پرسیدند، ایشان فرمود: «لَيْسُوا بِشَيْءٍ»: «چیزی نیستند». گفتند: یا رسول الله [اما] گاه آنان چیزی می‌گویند که رخ می‌دهد [یا درست از آب درمی‌آید]. پس رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمودند: «تِلْكَ الْكَلِمَةُ مِنَ الْحَقِّ يَخْطَفُهَا الْجِنِّيُّ فَيَقُرُّهَا فِي أُذُنِ وَلِيِّهِ قَرَّ الدَّجَاجَةِ، فَيَخْلِطُونَ فِيهَا أَكْثَرَ مِنْ مِائَةِ كَذْبَةٍ»: «آن یک سخن درست است که جن آن را می‌دزدد و همانند قدقد مرغ در گوش دوست خود قرار می‌دهد، سپس آنان بیش از صد دروغ به آن می‌افزایند».
بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند
از پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ دربارهٔ کسانی پرسیدند که خبر از غیب و آینده می‌دهند. ایشان در پاسخ فرمودند: به آنان اهمیت ندهید و سخن‌شان را باور نکنید و کارشان برای‌تان مهم نباشد. گفتند: اما گاه سخن آنان موافق واقع می‌شود، چنانکه اگر بگویند فلان امر غیبی در فلان ماه و فلان روز رخ می‌دهد، به همان صورت که گفته‌اند اتفاق می‌افتد. پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمودند: جنیان آنچه را از خبر آسمان می‌شنوند دزدیده و نزد اولیای خود از جمله کاهنان فرود می‌آورند، سپس آن کاهن بر چیزی که از اخبار آسمان شنیده صد دروغ می‌افزاید.
از انس بن مالک ـ رضی الله عنه ـ روایت است که: پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ درحالی که معاذ پشت سر او بر مرکب نشسته بود فرمود: «ای معاذ بن جبل»؛ معاذ گفت: لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللهِ وَسَعْدَيْكَ. فرمود: «ای معاذ»؛ معاذ گفت: لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللهِ وَسَعْدَيْكَ؛ و این را سه بار تکرار کرد. آنگاه رسول خدا فرمود: «مَا مِنْ أَحَدٍ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللهِ صِدْقًا مِنْ قَلْبِهِ إِلَّا حَرَّمَهُ اللهُ عَلَى النَّارِ»: «کسی نیست که صادقانه از صمیم دل شهادت دهد که معبود به حقی جز الله نیست و محمد فرستادهٔ الله است، مگر آنکه الله او را بر آتش دوزخ حرام می‌سازد». معاذ گفت: یا رسول الله، آیا از این به مردم خبر ندهم تا خوشحال شوند؟ فرمود: «در این صورت [بر این] تکیه می‌کنند». معاذ در هنگام وفاتش از ترس آنکه [به سبب کتمان علم] گناهکار شود، این حدیث را بازگو کرد.
بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند
مُعاذ بن جبل ـ رضی الله عنه ـ پشت سر پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ بر حیوان ایشان سوار بود که رسول خدا صدایش زد که: ای معاذ؟ و این ندا را سه بار تکرار کرد تا تاکیدی باشد برای اهمیت آنچه قرار است بگوید. و هر بار معاذ ـ رضی الله عنه ـ چنین پاسخ داد که: «لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللهِ وَسَعْدَيْكَ» یعنی: تو را پاسخ می‌دهم ای رسول الله، پاسخی پی در پی و از اجابت تو خواهان سعادتم. سپس پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ به معاذ خبر می‌دهد که کسی نیست که به لا اله الا الله شهادت دهد، یعنی: معبود به حقی نیست جز الله و اینکه محمد فرستادهٔ الله است و این را صادقانه از صمیم دل بگوید نه به دروغ، مگر اینکه چون در این حال بمیرد الله او را بر آتش دوزخ حرام می‌سازد. سپس معاذ ـ رضی الله عنه ـ از پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ می‌خواهد که این مژده را به مردم بدهد تا شاد و شادمان شوند و بشارت خیر دهند. اما پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ بیم آن داشت که بر همین تکیه کنند و اعمال‌شان کم شود. بنابراین معاذ آن را تا پیش از مرگش به کسی نگفت، سپس از ترس آنکه مبادا مرتکب گناه کتمان علم شود، آن را گفت.
از ابوهریره ـ رضی الله عنه ـ روایت است که رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمودند: «يَنْزِلُ رَبُّنَا تَبَارَكَ وَتَعَالَى كُلَّ لَيْلَةٍ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا حِينَ يَبْقَى ثُلُثُ اللَّيْلِ الْآخِرُ، يَقُولُ: «مَنْ يَدْعُونِي فَأَسْتَجِيبَ لَهُ؟ مَنْ يَسْأَلُنِي فَأُعْطِيَهُ؟ مَنْ يَسْتَغْفِرُنِي فَأَغْفِرَ لَهُ؟»: «پروردگارمان تبارک و تعالى در هر شب، هنگامى كه يک سوم شب باقى مى‌ماند به آسمان دنيا نازل مى‌شود، و مى‌فرمايد: چه كسى مرا مى‌خواند تا او را پاسخ گویم؟ چه كسى از من طلب مى‌كند تا به او ببخشم؟ چه كسى استغفار مى‌كند تا او را بيامرزم؟».
بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ بیان داشته که الله تبارک و تعالی هر شب هنگامی که یک سوم پایانی شب باقی مانده، به آسمان دنیا نازل می‌شود و بندگانش را تشویق می‌کند که او را به دعا بخوانند زیرا او کسی را که به دعایش بخواند اجابت می‌کند؛ و آنان را تشویق می‌کند که هرچه می‌خواهند از او درخواست کنند زیرا به کسی که از وی بخواهد عطا می‌کند؛ و از آنان می‌خواهد که از وی آمرزش گناهان‌شان را بخواهند، زیرا او بندگان مؤمن خود را مورد مغفرت قرار می‌دهد.
از ابومَرثَد غَنَوی ـ رضی الله عنه ـ روایت است که گفت: رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمود: «لَا تَجْلِسُوا عَلَى الْقُبُورِ، وَلَا تُصَلُّوا إِلَيْهَا»: «بر روی قبور ننشینید و به سوی آن نماز نگزارید».
به روایت مسلم
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ از نشستن بر روی قبور نهی کرده است. چنانکه از نماز گزاردن به سوی قبور نیز نهی کرده است، به این صورت که قبر در جهت قبلهٔ نمازگزار باشد، زیرا این کار از وسایل منتهی به شرک می‌باشد.
