Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
ام عطیه (رضی الله عنها) روایت می‌کنند که: یکی از دختران پیامبر اکرم (صلی الله علیه وسلم) رحلت فرمود، پیامبر (صلی الله علیه وسلم) بیرون آمدند و فرمودند: «او را سه بار، یا پنج بار، یا بیشتر از آن -اگر لازم دیدید- با آب و برگ سدر غسل دهید، و در آب پایانی کافور -یا مقداری کافور- بیفزایید، و هنگامی که کارتان به پایان رسید، مرا آگاه سازید»، ام عطیه گوید: هنگامی که کار غسل را به پایان بردیم، آن حضرت را آگاه کردیم، ایشان کمرپیچ (لحاف) خود را برای ما فرستادند و فرمودند: «او را با این کفن کنید»، وی افزود: ما موهای سر او را به سه گیسو بافتیم.
متفق علیه
زینب، دختر گرامی پیامبر اکرم (صلی الله علیه وسلم)، رحلت فرمود، آن حضرت بر جمع بانوانی که می‌بایست وی را غسل می‌دادند، وارد شدند و به ایشان فرمودند: او را با آب و برگ سدر به شمار فرد—سه بار، یا پنج بار، یا بیشتر از آن، اگر لازمۀ پاکیزگی باشد—غسل دهید، و در آب پایانی، مقداری کافور بیفزایید، و هنگامی که کار به پایان رساندید، مرا آگاه سازید. هنگامی که بانوان از غسل دادن وی فراغت یافتند، آن حضرت را آگاه ساختند. ایشان کمرنگ (إزار) خویش را به غسل‌دهندگان دادند و فرمودند: او را در این [پارچه] بپیچید و آن را همان پارچه‌ای قرار دهید که مستقیماً با پیکر او در تماس است، سپس موهای سر او را به سه گیسو بافتند.
از ابن عباس رضی الله عنهما روایت است که فرمود: رسول الله صلی الله علیه وسلم به زنی از انصار که ابن عباس نامش را برایم گفت ولی من فراموش کردم: چه چیزی تو را از انجام حج با ما باز داشت؟ گفت: ما فقط دو شتر داشتیم، پدر پسر و پسرش بر یک شتر حج کردند، و یک شتر را برای ما گذاشتند تا توسط آن آب بکشیم، فرمودند: «پس چون ماه رمضان فرارسد، عمره را بجا آر؛ چون عمره در آن معادل حج است».
متفق علیه
هنگامی که پیامبر صلی الله علیه وسلم از حجة الوداع برگشت، به زنی از انصار که حج نرفته بود، فرمودند: چه چیزی تو را مانع شد که با ما حج انجام دهی؟ او به خاطر داشتن دو شتر عذرخواهی کرد، پس توسط یکی از آن شوهر و پسرش حج کردند، و دیگری را گذاشت تا از چاه آب بکشند. پیامبر صلی الله علیه وسلم به او فرمودند که انجام عمره در ماه رمضان ثوابش معادل حج است.
از عایشه مادر مؤمنان رضی الله عنها روایت است که فرمود: ای رسول الله، ما جهاد را برترين عمل می دانيم؛ آيا جهاد نکنيم؟ فرمودند: «برترين جهاد [برای شما زنان] حج مقبول است».
بخاری روایت کرده
صحابه رضی الله عنهم جهاد در راه الله و مبارزه با دشمنان را بهترین کارها می دانستند، بنابراین عایشه رضی الله عنها از پیامبر صلی الله علیه وسلم پرسید که آیا آنان جهاد بکنند؟ پس او صلی الله علیه وسلم آنان را به بهترین جهاد در حق شان راهنمایی کرد که همانا حج مبرور (پذیرفته شده) طبق قرآن و سنت، و سالم از گناه و ریا می باشد.
از ابن عمر رضی الله عنهما روایت است که گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «إِذَا جَمَعَ اللهُ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرْفَعُ لِكُلِّ غَادِرٍ لِوَاءٌ، فَقِيلَ: هَذِهِ غَدْرَةُ فُلَانِ بْنِ فُلَانٍ». «وقتی الله عزوجل (در روز قيامت) همه ی بندگان را جمع می کند، برای هر خيانتکاری پرچمی بر افراشته می شود و گفته می شود: اين خيانت فلانی پسر فلانی است».
متفق علیه
رسول الله صلی الله علیه وسلم خبر می دهد وقتی الله متعال در روز قیامت همه ی بندگان (اولین و آخرین) را جمع می کند، برای هر خائنی که به عهد و پیمانی که با الله و یا با مردم بسته است وفا ننموده باشد، برای رسوایی و افشای خیانتش علامت (پرچم) قرار می دهد، و در آن روز ندا می شود: این خیانت فلان فرزند فلان است؛ تا کارکرد بدش برای اهل محشر برملا گردد.
از براء بن عازب رضی الله عنهما روایت است که می گوید: رسول الله صلى الله عليه وسلم ما را به انجام هفت كار امر فرمود و از انجام هفت كار ديگر منع كرد: ما را به این موارد امر كرد: 1ـ عيادت مريض 2ـ تشييع جنازه 3ـ جواب عطسه 4ـ عمل به سوگند و عهد يا اجابت کسی که سوگند ياد می کند. 5- كمک و ياری مظلوم 6ـ قبول دعوت 7- ترویج سلام. و ما را از این موارد منع كرد: 1ـ انگشتر طلا 2ـ نوشیدن از ظروف نقره ای 3ـ استفاده از زین و پالان ابريشمی 4ـ استفاده از قسی (نوعی لباس كه ابريشم در آن بكار رفته است) 5- استفاده از لباس ابریشمی 6- استفاده از استبرق (پارچه ای ابريشمی و كلفت). 7- ديباج (نوعی پارچه ابريشمی).
متفق علیه
پیامبر صلی الله علیه وسلم مسلمانان را به هفت خصلت امر نموده و از هفت خصلت نهی کرده است؛ به آن های که امر نموده: اول: عیادت بیمار. دوم: دنبال و تشییع جنازه ها، و شرکت در نماز و تدفین و دعا برای آنها. سوم: دعا براى عطسه كنندۀ که حمد و ثناى الله را بگوید، و باید برایش گفته شود: یرحمک الله، یعنی الله بر تو رحم كند. چهارم: تبریر و تصدیق سوگند یاد کننده، يعنى اگر در موردى سوگند ياد كرد و تو می توانستی او را به سوگندش براءت و رهایی ببخشی، آن را انجام ده؛ تا که نیاز به کفارۀ سوگندش را نداشته باشد. پنجم: نصرت مظلوم، و تا حد توان حمایت او و دفع آنچه از سوی ظالم به او می رسد . ششم: اجابت دعوت کننده برای صرف غذا، مانند ولیمۀ عروسی، عقیقه یا چیز دیگر. هفتم: گسترش و پخش سلام و جواب دادن به آن. و از آنچه که ما را نهی فرموده: اول: پوشیدن انگشتر طلا و تزین با آن. دوم: نوشیدن در ظرف نقره. سوم: نشستن بر میاثر، و آن فرش ابریشمی است که بر زین اسب و شتر گذاشته می شود. چهارم: پوشیدن جامه ای از کتان آمیخته با ابریشم می باشد و آن را (القَسِّي) می نامند. پنجم: پوشیدن ابریشم. ششم: پوشیدن استبرق، و آن ابریشم غلیظ می باشد. هفتم: پوشیدن دیباج، و آن بهترین و کم یاب ترین نوع ابریشم است.
از مادر مؤمنان عایشه رضی الله عنها روایت است که فرمود: هند بنت عتبه همسر ابوسفيان نزد رسول الله صلى الله عليه وسلم آمد و گفت: ای رسول الله، ابوسفيان مردی بخيل است و نفقه ای به من نمی دهد که برای من و فرزندانم کفایت کند مگر اينکه بدون اطلاع وی از مالش بردارم، آيا با این کار گنهکار می شوم؟ رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمود: «خُذِي مِنْ مَالِهِ بِالْمَعْرُوفِ مَا يَكْفِيكِ وَيَكْفِي بَنِيكِ». «طبق عُرف از مالش به اندازه ای که برای تو و فرزندانت کافی باشد بردار».
متفق علیه
هند دختر عتبه از رسول الله صلی الله علیه وسلم سوال می کند که شوهرش ابو سفیان رضی الله عنه انسان بخیل و حریص مال خودش است، نفقه ای به او نمی دهد که او و فرزندانش را کافی باشد، مگر اینکه از مالش بشکل پنهان و بدون اطلاع او بردارد، آیا در این صورت گنهکار می شود؟ رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: برای خود و فرزندانت از مال او طبق عرف به اندازۀ کفایت بردار، هر چند بدون اطلاع او باشد.
از سهل بن سعد الساعدی رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «رِبَاطُ يَوْمٍ فِي سَبِيلِ اللهِ خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا عَلَيْهَا، وَمَوْضِعُ سَوْطِ أَحَدِكُمْ مِنَ الجَنَّةِ خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا عَلَيْهَا، وَالرَّوْحَةُ يَرُوحُهَا العَبْدُ في سَبِيلِ اللهِ وَالغَدْوَةُ خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا». «يک روز نگهبانی در راه الله، از دنيا و هر آنچه در آن است، بهتر است؛ و اندازه ی جای تازيانه ی یکی از شما در بهشت، از دنيا و آنچه در آن وجود دارد، بهتر است؛ يک بامداد يا شامگاه که بنده در راه الله بيرون می رود (و جهاد می کند) از دنيا و هر آنچه در آن است، بهتر می باشد».
متفق علیه
رسول الله صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که یک روز نگهبانی و سنگرنشینی در جای که میان مسلمانان و کافران است یا گذراندن یک روز در راه الله خالصانه، از دنیا و آنچه در آن می باشد بهتر است، و جای تازیانه ی کسی که در راه الله جهاد می کند در بهشت، از دنیا و آنچه در آن می باشد بهتر است، و این که پاداش و ثواب یک بار رفتن در وقتی كه از اول روز تا اول وقت ظهر است، و یا از وقت ظهر تا شب در راه الله متعال، از دنیا و آنچه در آن می باشد بهتر است.
از انس رضی الله عنه روایت است که فرمود: رسول الله صلى الله عليه وسلم دو قوچ شاخ دار با رنگ آمیخته ی سفيد و سیاه قربانی کردند، بسم الله و الله اکبر گفتند و پایش را بر يک طرف گردن آنها گذاشته و به دست خود آنها را ذبح نمودند.
متفق علیه
رسول الله صلی الله علیه وسلم به قربانی کردن تشویق نموده و خود بدان عمل کرده و دو قوچ قربانی کرده اند. دو قوچ نَر با رنگ آمیخته ی سفید و سیاه که هر دو شاخ دار بودند، و فرمودند: بسم الله و الله اکبر، و پایش را بر يک طرف گردن آنها گذاشته و به دست خود آنها را ذبح نمودند.
از عبدالله بن مسعود رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ صَبْرٍ يَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ، وَهُوَ فِيهَا فَاجِرٌ، لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانٌ»، «هركس با سوگند دروغ مال مسلمانی را تصاحب کند، و او در این کار خود فجور کننده است، الله متعال را ملاقات نمی کند مگر درحالی كه از او خشمگين است»، گفت: اشعث گفت: به الله قسم این در مورد من بود؛ بین من و مرد یهودی زمینی بود و او از آن انکار کرد، پس او را نزد پیامبر صلی الله علیه وسلم آوردم، و رسول الله صلی الله علیه وسلم به من فرمود. : «آیا دلیل دارید؟ گفتم: نخیر. پس به یهودی گفت: سوگند یاد کن. گفت: گفتم: یا رسول الله پس سوگند یاد می کند و مال مرا با خود می برد. پس الله متعال این آیه را نازل نمود: «إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَناً قَلِيلاً أُوْلَئِكَ لاَ خَلاَقَ لَهُمْ فِي الآخِرَةِ وَلاَ يُكَلِّمُهُمُ اللهُ وَلاَ يَنظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ» [آل عمران: 77] «کسانی که پیمان الله [درباره ی اجرای احکام] و سوگندهای خود [درباره ی پیروی از محمد] را به بهای ناچیزی می فروشند، یقیناً بهره ای در آخرت نخواهند داشت و الله روز قیامت با آنان سخن نمی گوید و به آنان نمی نگرد و آنها را [از گناه] پاک نمی سازد و عذاب دردناکی [در پیش] دارند».
متفق علیه
پیامبر صلی الله علیه وسلم از سوگند خوردن به الله برحذر می دارد در حالی که سوگند یاد کننده می داند که به دروغ قسم یاد می کند، تا با این سوگند مال دیگری را به دست آورد؛ این سوگند یاد کننده با الله متعال در حالی ملاقات می کند که الله متعال بر او خشمگین می باشد، بنابر این اشعث بن قیس رضی الله عنه گفت که پیامبر صلی الله علیه وسلم این چنین فرمود زمانی که بین او و مرد یهودی بر مالکیت زمینی خصومت ایجاد شد، پس به پیامبر صلی الله علیه وسلم مراجعه کردند، و برای اشعث فرمود: شما برای اثبات ادعای تان باید دلیل ارائه دهید، و اگر نتوانید آن را ارائه دهید، خصم شما که مدعی علیه است باید سوگند یاد کند، پس اشعث گفت: ای رسول الله، آنگاه مرد یهودی بی درنگ سوگند یاد می کند و مال مرا می گیرد، پس الله متعال تأیید آن را در قرآن این گونه بیان فرمود: {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ} کسانی كه می فروشند و تبدیل می کنند {بِعَهْدِ اللَّهِ} پیمان الله و {وَأَيْمَانِهِمْ} سوگندهای دروغین بنام اورا {ثَمَنًا قَلِيلًا} به بهای ناچیزی دنیا {أُولَئِكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ} یقیناً بهره ای در آخرت نخواهند داشت {وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ} و الله روز قیامت با آنان سخن نمی گوید که آنان خوش شوند و به نفع شان باشد، {وَلَا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ}، و به آنان به نظر رحمت و نیکی نمی نگرد و {وَلَا يُزَكِّيهِمْ} آنها را تزکیه و از گناهان و پلیدی ها پاک نمی کند {وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ} و به علت آنچه که مرتکب شده اند برای آنان عذاب دردناکی است.
