Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
از ابو هریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «أَحَبُّ البِلادِ إلَى اللهِ مَسَاجِدُهَا، وَأبْغَضُ البِلاَدِ إلَى اللهِ أسْوَاقُهَا». «محبوب ترين مکان ها نزد الله، مساجد و منفورترين مکان ها نزد الله، بازارها هست».
مسلم روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که محبوبترین و برترین مکان ها نزد الله متعال مساجد هستند، زیرا مساجد خانه های طاعات هستند، و اساس آن بر تقوا می باشد، و بدترین و منفورترین اماکن نزد الله متعال بازارها می باشند؛ چون در بازار کارهای نادرست و بیهوده زیاد است و سوگند و فریب و دروغ، سود، سوگندهای دروغین، و وعده خلافی، و غفلت از یاد الله متعال به کثرت قابل مشاهده است.
از ابوهريره رضی الله عنه روایت است که گفت: رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «مَنْ كَانتْ عِنْدَه مَظْلمَةٌ لأَخِيه، مِنْ عِرْضِهِ أَوْ مِنْ شَيْء، فَلْيتَحَلَّلْه ِمنْه الْيوْمَ قَبْلَ أَنْ لا يكُونَ دِينَارٌ ولا دِرْهَم، إنْ كَانَ لَهُ عَملٌ صَالحٌ أُخِذَ مِنْهُ بِقَدْرِ مَظْلَمَتِهِ، وَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ حَسَنَاتٌ أُخِذَ مِنْ سيِّئَاتِ صاحِبِهِ فَحُمِلَ عَلَيْهِ». «هرکس ظلمی به برادرش نموده، خواه به آبروی او لطمه زده يا هر حقّ ديگری از او پايمال کرده است، همين امروز و پيش از فرارسيدن روزی که درهم و ديناری وجود ندارد، از او حلاليت بخواهد. اگر اعمال نيکی داشته باشد، (روز قيامت) به اندازه ی ظلمی که نموده، از نيکی هايش کسر می شود (و به حسابِ کسی که به او ظلم کرده، منظور می گردد)، و اگر اعمال نيکی نداشته باشد، از گناهان مظلوم می گیرند و بر دوش ظالم می گذارند».
بخاری روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم امر نموده، هرکس به برادر دینی اش ظلم نموده و ظالمانه چیزی از او گرفته یا آبروی وی را خدشه نموده؛ یا مال او را گرفته باشد و یا خونش را ریختانده باشد، باید از مظلوم در دنیا حلالیت بطلبد؛ قبل از فرا رسیدن روز قیامت که برای فدیه دادن، دینار، طلا، درهم، و نقره فایده ای ندارد که برای کسی که بر او ظلم شده پرداخت شود، تا این که برای خود حلالیت حاصل نماید؛ زیرا قصاص در آن روز بر اساس اعمال نیک و بد خواهد بود؛ بگونۀ که مظلوم از نیکی های ظالم به مقدار ظلمی را که به او ظلم شده است می گیرد، ولی اگر ظالم نیکی نداشته باشد، بدی های مظلوم به اندازه ظلمی که نموده به دوش ستمگر گذاشته می شود.
از عايشه ام المومنین رضی الله عنها روایت است که می گويد: از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنیدم که فرمودند: «يُحْشَرُ النَّاسُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حُفَاةً عُراةً غُرْلاً»، «مردم در روز قيامت، پابرهنه، لُخت و ختنه نشده، برانگيخته می شوند»، گفتم: ای رسول الله، در اين صورت مردان و زنان به يکديگر نگاه می کنند؟ فرمود: «يا عَائِشَةُ، الأَمرُ أَشَدُّ من أَنْ يُهِمَّهُم ذلكَ»: «ای عايشه، وضعيت سخت تر از آن است که چنین تصمیمی داشته باشند».
متفق علیه
پیامبر صلی الله علیه وسلم بعضی آنچه در روز قیامت اتفاق میافتد را وصف نمود، که بعد از برانگیخته شدن مردم از قبرهای شان، درحالی گردهم جمع می کند که پاهای شان لخت است و کفشی به پا ندارند و برهنه هستند و لباسی بر تن ندارند و همگی ختنه نشده می باشند، مانند روزی خارج می شوند که از مادران شان متولد شدند، هنگامی که عایشه ام المومنین رضی الله عنها این حرف را شنید با تعجب می پرسد: ای رسول الله، مردان و زنان لخت و عریان هستند، در این صورت به یکدیگر نگاه می کنند! رسول الله صلی الله علیه وسلم موضوع را برایش بیان نموده و می فرماید: وضعیت و موقف حشر پس از برانگیخته شدن بسیار سخت تر و دشوارتر از این است که چنین تصمیمی داشته باشند یا اینکه به عورت های یکدیگر نگاه کنند.
از ابن عباس رضی الله عنهما روایت است که فرمود: که رسول الله صلی الله علیه وسلم برای اشج اشج عبدالقیس فرمودند: «إِنَّ فيكَ خَصْلَتَيْنِ يُحِبُّهُمَا اللَّه: الحِلْمُ وَالأَنَاة». «در تو دو خصلت وجود دارد که الله متعال آنان را دوست دارد: بردباری و درنگ در کارها (سنجيده عمل کردن)».
مسلم روایت کرده
رسول الله صلی الله علیه وسلم به منذر بن عائذ اشج قبیلۀ عبدالقیس و رئيس آن فرمودند: در تو دو صفت وجود دارد که الله آنها را دوست دارند؛ عقل، درنگی، وقار و شتاب نکردن در کارها می باشند.
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «إِنَّ اللهَ إِذَا أَحَبَّ عَبْدًا دَعَا جِبْرِيلَ فَقَالَ: إِنِّي أُحِبُّ فُلَانًا فَأَحِبَّهُ، قَالَ: فَيُحِبُّهُ جِبْرِيلُ، ثُمَّ يُنَادِي فِي السَّمَاءِ فَيَقُولُ: إِنَّ اللهَ يُحِبُّ فُلَانًا فَأَحِبُّوهُ، فَيُحِبُّهُ أَهْلُ السَّمَاءِ، قَالَ ثُمَّ يُوضَعُ لَهُ الْقَبُولُ فِي الْأَرْضِ، وَإِذَا أَبْغَضَ عَبْدًا دَعَا جِبْرِيلَ فَيَقُولُ: إِنِّي أُبْغِضُ فُلَانًا فَأَبْغِضْهُ، قَالَ فَيُبْغِضُهُ جِبْرِيلُ، ثُمَّ يُنَادِي فِي أَهْلِ السَّمَاءِ إِنَّ اللهَ يُبْغِضُ فُلَانًا فَأَبْغِضُوهُ، قَالَ: فَيُبْغِضُونَهُ، ثُمَّ تُوضَعُ لَهُ الْبَغْضَاءُ فِي الْأَرْضِ». «هرگاه الله متعال بنده ای را دوست بدارد، جبريل را فرا می خواند و می گويد: من فلان را دوست دارم، تو نيز او را دوست بدار. پس جبريل او را دوست می دارد؛ سپس در میان اهل آسمان ندا می دهد و می گوید: الله فلان را دوست دارد، شما هم دوستش بداريد. پس اهل آسمان نيز او را دوست می دارند و آنگاه مقبول و محبوب اهل زمين هم می گردد. و چون الله بر بنده ای را بد بدارد، جبريل را فرا می خواند و می گويد: من فلان بنده را بد می دارم، تو نيز از او بد بدار؛ پس جبريل از او بد می دارد و در میان اهل آسمان ندا می دهد که الله فلان بنده را بد می دارد، شما هم اورا بد بدارید؛ گفت: آنان اورا بد می دارند آنگاه منفورِ اهل زمين می گردد».
صحيح مسلم
پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که اگر الله متعال بنده مؤمن خود را دوست بدارد؛ کسی که فرمان او را اطاعت می کند و از نواهی او دوری می کند، جبرئیل را ندا می دهد: الله تعالی فلان را دوست دارد، تو هم دوستش بدار. سرور ملائکه جبرئیل علیه السلام او را دوست می دارد، سپس جبرئیل به فرشتگان آسمان ندا می دهد: پروردگار شما فلان را دوست دارد، شما هم دوستش بداريد، پس اهل آسمان نيز او را دوست می دارند، و آنگاه مقبول و محبوب دل های مومنان می گردد که با او محبت نموده و بسوی او تمایل پیدا نموده و از او اظهار رضایت می نمایند. و چون الله بنده ای را بد بدارد، جبريل را فرا می خواند و می گويد: من فلان بنده را بد می دارم، تو نيز اورا بد بدار، پس جبريل اورا بد مى دارد و در میان اهل آسمان ندا می دهد : پروردگار شما فلان بنده را بد می دارد، شما هم اورا بد بدارید، پس آنان اورا بد می دارند، و آنگاه در دل های مومنان برای او بغض و کراهیت گذاشته می شود.
از عمر بن خطاب رضی الله عنه روایت است که می گوید: تعدادی اسير جنگی را نزد رسول الله صلى الله عليه وسلم آوردند، زنی در ميان اسيران به اين سو و آن سو می دويد؛ تا شیر گیر مانده در سینه اش را برای کودک بدهد، ناگهان کودکی را در ميان اسيران ديد (که فرزندش بود)؛ پس او را در آغوش گرفت و به او شير داد. آنگاه رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمود: «أَتَرَوْنَ هَذِهِ المرأةَ طَارِحَةً وَلَدَهَا في النَّارِ؟»: «آيا به نظرِ شما اين مادر فرزندش را در آتش می اندازد؟» گفتيم: نه، به الله سوگند (امکان ندارد چنين کاری بکند). رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمود: «للهُ أَرْحَمُ بِعِبَادِهِ مِنْ هَذِهِ بِوَلَدِهَا»: «قطعا الله نسبت به بندگانش از اين مادر نسبت به فرزندش مهربان تر است».
متفق علیه
از هوازن اسیرانی را نزد پیامبر صلی الله علیه وسلم را آوردند، زنی در ميان اسيران به اين سو و آن سو می دويد؛ تا شیر گیر مانده در سینه اش را برای کودکش بدهد، ناگهان کودک را در ميان اسيران ديد (که فرزندش بود)؛ پس او را در آغوش گرفت و به او شير داد، آنگاه رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمود: آيا به نظرِ شما اين مادر فرزندش را در آتش می اندازد؟ گفتیم: نخیر، هرگز این کار را نمی کند. فرمود: قطعا الله متعال نسبت به بندگان مسلمانش از اين مادر نسبت به فرزندش مهربان تر است.
از معاویه رضی الله عنه روایت است که گفت: شنیدم که رسول الله صلی الله علیه وسلم می‌فرمودند: «المُؤَذِّنُونَ أطْوَلُ النَّاسِ أعْناقاً يَوْمَ القِيَامَةِ». «گردنِ مؤذ نان در روز قیامت از گردنِ همه ی مردم بلندتر است».
مسلم روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر می هد که مؤذنانی که برای نماز اذان می دهند اینکه روز قیامت گردن شان از همه بلندتر است به خاطر شرافت کارشان و نیکی فراوان و اجر زیادشان.
از عبدالله بن عمرو (رضی الله عنهما) روایت است که می‌گوید: رسول الله (صلی الله علیه وسلم) فرمودند: «هر که الله را ملاقات کند در حالی که چیزی را با او شریک نسازد، هیچ گناهی همراه او به او آسیب نخواهد رساند؛ و هر که در حال شرک به الله متعال بمیرد، هیچ حسنه‌ای همراه او سودش نخواهد بخشید».
احمد روایت کرده
پیامبر اکرم (صلی الله علیه وسلم) فرمودند: هر که در حالی بمیرد و الله متعال را ملاقات کند كه او را یکتا می‌داند و چیزی را با او شریک نمی‌سازد، از اهل بهشت است؛ هرچند به سبب گناهانش در آتش عذاب ببیند، و هر که در حالی بمیرد که چیزی را با الله متعال شریک می‌سازد، هیچ کار نیکی در پرتو شرک به حالش سودی نخواهد داشت و بهشت بر او حرام است.
از ابو موسی رضی الله عنه روایت است که گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم در میان ما ایستاد و پنج کلمه بیان فرمودند: «بی‌گمان الله عزوجل نمی‌خوابد و شایسته او نیست که بخوابد، ترازو (قِسْط) را پایین می‌آورد و بالا می‌برد، عمل شب قبل از عمل روز و عمل روز قبل از عمل شب به سوی او بالا برده می‌شود، حجاب او نور است —و در روایت: آتش— اگر آن را بردارد، تابش های چهره‌اش هر چه از مخلوقاتش را که چشم‌اش بدان رسد، می‌سوزاند».
مسلم روایت کرده
پیامبر صلى الله عليه وسلم در میان اصحابش خطبه ای با پنج جمله کامل ایراد فرمودند: اول: اینکه الله عزوجل نمی‌خوابد. دوم: خواب در حق او محال است؛ به دلیل کمال قیومیت و حیات ذاتی او. سوم: اینکه او تعالی ترازو (قسط) را پایین می‌آورد و بالا می‌برد؛ به واسطه آنچه از اعمال بندگان که به سوی او صعود می‌کند، و روزی‌هایشان که به زمین نازل می‌شود، سنجیده می‌شود، پس رزق که سهم و بهره هر مخلوقی است، او سبحانه آن را کاهش می‌دهد (تنگدستی می‌دهد) یا افزایش می‌دهد (گشایش می‌دهد). چهارم: آنچه بندگان در شب انجام می‌دهند، قبل از روز پس از آن، و آنچه در روز انجام می‌دهند، قبل از شب پس از آن، به سوی او بالا برده می‌شود؛ پس فرشتگان نگهبان، اعمال شب را پس از پایان آن در ابتدای روز، و اعمال روز را پس از پایان آن در ابتدای شب، بالا می‌برند. پنجم: حجاب او سبحانه که مانع دیدن اوست، نور یا آتش است، اگر آن را برمی‌داشت، تابش‌های چهره‌اش هر چه از مخلوقاتش را که چشم‌اش بدان برسد، می‌سوزاند؛ و «سُبُحاتِ وجهه» به معنای نور، جلال و زیبایی اوست. و تقدیر عبارت است از: اگر آن مانع از دیدارش —که همان حجاب است— را برمی‌داشت و کنار می‌زد و برای خلقش تجلی می‌کرد، تابش‌های چهره‌اش هر چه از مخلوقات را که چشم‌اش بدان برسد —که همه مخلوقات هستند— می‌سوزاند؛ زیرا دیدگاه او سبحانه وتعالی همه موجودات را در بر می‌گیرد.
