Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
از عبدالله بن عمر رضی الله عنهما روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «إِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا مَاتَ عُرِضَ عَلَيْهِ مَقْعَدُهُ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ، إِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَمِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ، وَإِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَمِنْ أَهْلِ النَّارِ، فَيُقَالُ: هَذَا مَقْعَدُكَ حَتَّى يَبْعَثَكَ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ». «هرگاه يكی از شما فوت كند، صبح و شام جايگاهش به او عرضه می شود، اگر بهشتی باشد جايگاهش در بهشت و اگر دوزخی باشد، جايگاهش در دوزخ به او نشان داده می شود، و به او گفته می شود: اين جای توست، تا روز قيامت كه الله تو را حشر می نمايد».
متفق علیه
پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که هرگاه بندۀ بمیرد، در اول و آخر روز، جایگاه ویژۀ او را در بهشت و یا در جهنم برای او عرضه می گردد؛ اگر از اهل بهشت باشد جايگاه بهشت او برایش عرضه می گردد، و اگر از اهل دوزخ باشد جايگاه دوزخ برایش عرضه می گردد، و به او گفته می شود: این همان جایگاهیست که در روز قیامت به سوی آن فرستاده می شوید؛ و در آن برای مؤمن آرامش، و برای کافر عذاب می باشد.
از تمیم داری رضی الله عنه روایت است که می گوید: از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنیدم که فرمودند: «این امر(دین) تا به آنجایی می رسد که شب و روز رسیده است؛ و الله متعال هیچ خانه ای را در شهر و روستا رها نمی ماند مگر این دین را وارد آن می کند؛ و آن را با عزت عزیز یا ذلت و خواری ذلیل همراه می گرداند؛ عزتی که الله متعال به وسیله ی آن اسلام را عزت می بخشد، و ذلت و خواری که الله متعال به وسیله ی آن کفر را ذلیل و خوار می گرداند»، و تمیم داری می گفت: این مساله را در میان خانواده ام شاهد بودم؛ کسانی از خانواده ام که اسلام آوردند، به خیر و شرف و عزت دست یافتند و آنان که کافر ماندند، خوار و ذلیل شده و جزیه پرداختند.
احمد روایت کرده
رسول الله صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که این دین سراسر زمین را در بر می گیرد؛ هر مکانی که شب و روز در آن وجود دارد، این دین به آنجا می رسد؛ و الله متعال هیچ خانه ای را در شهر و روستا و صحرا و بیابان نمی گذارد مگر اینكه دین را وارد آن می سازد؛ پس هرکس آن را بپذیرد و بدان ایمان بیاورد، به سبب عزت اسلام عزیز خواهد بود، و هرکس آن را رد کند و بدان کفر بورزد خوار و ذلیل خواهد بود. و صحابی بزرگوار تمیم داری خبر می دهد که این رهنمود نبوی را عینا در بین خانواده اش شاهد بوده است؛ چنانکه هریک از اعضای خانواده اش مسلمان شدند، به خیر و شرف و عزت دست یافتند، اما آنانی که بر کفر خود اصرار ورزیدند خوار و ذلیل شده و ناچار به پرداخت اموالی به عنوان جزیه به مسلمانان شدند.
از عائشه رضی الله عنها روایت است که فرمود: عرض کردم: یا رسول الله، فرزند جدعان در زمان جاهلیت، پیوند خویشاوندی را رعایت می کرد، و به فقرا غذا می داد، آیا این کار برای او سودمند خواهد بود؟ فرمود: «سودی به او نمی رساند، زیرا او هرگز یک روز هم نگفت: پروردگارا گناهم را در روز قیامت ببخش».
مسلم روایت کرده
پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم در مورد عبدالله بن جدعان که پیش از اسلام از رهبران قریش بود خبر داد، و از کار های نیک او این بود که: پیوند خویشاوندی را رعایت و با آنها به نیکی رفتار می کرد، به فقرا غذا می داد، و غیره کارهای با فضیلت را که اسلام به آن تشویق می کند انجام می داد، اینکه این اعمال او را در آخرت سودی ندارد؛ به علت کفر ورزیدن او به الله متعال، و اینکه برای یک روز هم نگفت که: پروردگارا گناهم را در روز قیامت ببخش.
از زید بن خالد الجهنی رضی الله عنه روایت است که او فرمود: رسول الله صلی الله علیه وسلم برای ما نماز صبح را در حدیبیه ادا نمود در حالی که شب باران باریده بود، چون نماز تمام شد رو به مردم کرد و فرمود: «آیا می‌دانید پروردگار شما چه گفت؟» گفتند الله و رسولش داناترند، فرمود: «بعضی از بندگانم در حالی صبح نمودن که به من ایمان آوردند و بعضی دیگر به من کفر ورزیدند، پس کسی که گفت: به لطف و رحمت الله بالای ما باران شد، این به من ایمان آورده و به ستارگان کفر ورزیده است، و اما آن که گفت: با درخشش ستاره فلان و فلان بالای ما باران شد، این به من کفر ورزیده و به ستارگان ایمان آورده است».
متفق علیه
پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم نماز صبح را در حدیبیه به جای آورد، - روستایی نزدیک مکه - پس از بارندگی در آن شب، هنگامی که سلام کرد و نمازش را تمام کرد، روی خودرا به سوی مردم کرد و از آنان پرسید: آیا می دانید پروردگارتان چه فرمود؟ پاسخ دادند: الله و رسولش بهتر می دانند. فرمود: الله متعال بیان نمود که مردم در هنگام بارندگی به دو دسته تقسیم می شوند: دسته ای که به الله متعال ایمان دارند و دسته ای که به الله متعال کافر می شوند؛ و اما کسانی که گفتند: بالای ما به فضل و رحمت الله باران بارید، و باریدن باران را به الله متعال نسبت داده اند؛ این ها مومن اند به الله خالق و تصرف کنندۀ امور جهان، و به ستارگان کافر اند. و اما کسانی که گفتند: توسط فلان ستاره بر ما باران بارید؛ این ها به الله کافرند، و مؤمن اند به ستاره، و این یک کفر کوچک است، چون نسبت باران را به ستاره نمودند؛ حالانکه الله متعال ستاره را سبب شرعی و یا تقدیری برای باران قرار نداده است، و اما کسى که باران و دیگر حوادث زمین را به حرکت ستاره ها در هنگام طلوع و سقوط آنها نسبت مى دهد و معتقد است که عامل اصلى آنها هستند، پس این انسان کفر ورزیده و مرتکب کفر بزرگ شده است.
از ابو هریره رضی الله عنه روایت است که فرمود: عده ای از اصحاب پیامبر صلی الله علیه وسلم آمدند، و از او پرسیدند: ما گاه گاهی در نفس های خود چیزی را می یابیم که بسیار دشوار است در مورد آن صحبت کنیم، او فرمود: «آیا چنین چیزی را احساس کردید؟» گفتند: آری، فرمود: «این همان ایمان آشکار و روشن است».
مسلم روایت کرده
عده ای از اصحاب پیامبر صلی الله علیه وسلم آمدند و از آن حضرت صلی الله علیه وسلم پرسیدند که در نفس های خود چیزی را می یابند که بسیار دشوار است در مورد آن صحبت کنند بنا بر زشتی و بیزاری از آنها، پس رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: چیزی را که شما یافتید همان ایمان و یقین آشکاری است که شما را منع می کند از آنچه که شیطان در دل می اندازد، و شما از گفتن آن انکار می کنید و در نفس های شما بسیار سنگینی می کند که پیرامون آن صحبت کنید، و یقینا که شیطان بر دل های شما مسلط نشده است، بر خلاف کسانی که شیطان بر دلهای آنان مسلط شده و جهت دفاع از خود چیزی در اختیار ندارند.
از ابن عباس رضی الله عنهما روایت است که فرمود: مردی نزد پیامبر صلی الله علیه وسلم آمد و عرض کرد: ای رسول الله یکی از ما در خود می بیند - چیزی در ذهنش خطور می کند- این را بر می گزیند که ذغال و خاکستر باشد ولی آنچه که در دل او خطور می کند باز گویی نکند، فرمود: «الله اکبر، الله اکبر، الحمدلله که مکر او را به وسوسه برگرداند».
ابو داود و نسایی در الکبری روایت کرده
مردی نزد پیامبر صلی الله علیه وسلم آمد و عرض کرد: ای رسول الله! در ذهن یکی از ما چیزی خطور می کند که صحبت کردن در مورد آن بزرگ می باشد، و ترجیح می دهد که خاکستر باشد ولی آنچه که در دل او خطور می کند باز گویی نکند، پس رسول الله صلی الله علیه وسلم دو بار تکبیر گفت و الله را ستایش کرد چون که مکر شیطان را به وسوسۀ محض تبدیل کرد.
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: شیطان نزد یکی از شما می آید و می گوید: چه کسی فلان را آفریده است؟ چه کسی فلان را خلق کرده است؟ تا اینکه می گوید: پروردگارت را چه کسی آفریده است؟ هرگاه تا این حد برسد، به الله پناه برده و توقف نمای».
متفق علیه
رسول الله صلی الله علیه وسلم از درمان مؤثر برای پرسش های که شیطان برای مؤمن وسوسه می کند خبر می دهد، پس شیطان می گوید: چه کسی این را آفریده؟ چه کسی این را آفریده؟ چه کسی آسمان را آفریده؟ چه کسی زمین را آفریده؟ پس مؤمن از دید دین، فطرت و عقل پاسخ می دهد و می گوید: الله، اما شیطان در این سطح از وسوسه ها متوقف نمی شود، بلکه از این هم جلوتر می رود تا اینکه می گوید: پروردگارت را چه کسی آفریده؟ اینجاست که مؤمن با سه چیز این وسوسه ها را دفع می کند: با ایمان به الله. با پناه بردن به الله متعال از شیطان. و به متوقف شدن و عدم جلو رفتن با وسوسه ها.
از انس بن مالک رضی الله عنه روایت است که می فرماید: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «الله متعال در نیکی بر مؤمن ظلم نمی کند، در دنیا به او پاداش داده می شود و در آخرت نیز به او پاداش آن می رسد، و برای کافر در برابر کارهای نیک که برای الله انجام داده است روزی داده می شود، و هر گاه بسوی آخرت سوق داده شود، هیج نیکی را دریافت نمی نماید که در برابر آن برایش پاداش داده شود».
مسلم روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم عظمت لطف الله متعال را بر مؤمنان، و عدالت او را با کافران بیان می نماید. و اما مؤمن از ثواب عمل نیک او کم نمی شود؛ بلکه به خاطر اطاعتش در دنیا به او نیکی داده می شود، علاوه بر آنچه در آخرت برای او از پاداش ذخیره می شود؛ و ممکن است تمام پاداش در آخرت برای او ذخیره شود. و اما برای کافر، الله متعال پاداش نیکی هایش را با نیکی های دنیا می دهد، تا این که به آخرت برگردانده شود هیچ ثواب را دریافت نخواهد کرد؛ زیرا کار خیری که در هر دو جهان سود می رساند، این است صاحبش باید مؤمن باشد.
از حکیم بن حزام رضی الله عنه روایت است که فرمود: گفتم: ای رسول الله، آیا چیزهایی را که در زمان جاهلیت انجام می دادم مانند صدقه، آزادی برده گان، و حفظ پیوند خویشاوندی، آیا آنها پاداش دارد؟ پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم فرمود: « در حالی اسلام را پذیرفتی که از قبل کار های نیک را انجام می دادی».
متفق علیه
پیامبر صلی الله علیه وسلم بیان می دارد که اگر کافر اسلام را بپذیرد، پاداش اعمال صالحی را که در دوران جاهلیت انجام می داد از قبیل انفاق، آزادی بردگان یا حفظ پیوند خویشاوندی را دریافت می کند.
