Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
از عمران بن حصين رضي الله عنه روایت است که فرمود: بواسير داشتم، پس از پيامبر صلی الله عليه وسلم در باره نماز پرسیدم، فرمودند: «ایستاده نماز بخوان، اگر نتوانستی نشسته بخوان و اگر نتوانستی بر پهلو بخوان».
بخاری روایت کرده
پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم می فرمایند: اصل در نماز ایستادن است، مگر در صورتی که نشسته نتواند نماز بخواند و اگر نمی تواند نشسته بخواند، می تواند به پهلو بخواند.
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است فرمود: مردى نابينا نزد پيامبر - صلى الله عليه وسلم - آمد، و گفت: اى رسول الله، راهنمایی ندارم كه مرا به مسجد بياورد، و از رسول الله - صلى الله عليه وسلم - درخواست نمود كه به وى رخصت دهد تا در منزل خود نماز بخواند، ايشان به وى رخصت دادند، پس از آنكه خواست برگردد، وى را صدا زد و به وى فرمودند: «آيا نداى - آذان - نماز را مى شنوى؟"، گفت: بله، فرمودند: "پس اجابت کن".
مسلم روایت کرده
مردی نابینا نزد پیامبر صلی الله علیه وسلم آمد و گفت: ای رسول الله، من کسی را ندارم که مرا یاری کند، و برای نمازهای پنجگانه دستم را گرفته به مسجد ببرد، می خواست که پیامبر صلی الله علیه وسلم برایش اجازه ترک جماعت دهد، به او اجازه داد، و چون پشت کرد، او را صدا زد و گفت: صدای اذان را می شنوی؟ گفت: بلی، فرمود: اذان را اجابت کن.
از عبدالله بن مسعود رضی الله عنه روایت است که فرمود: رسول الله - صلى الله عليه و سلم - به ما خطبهء حاجت را آموزش داد: إِنَّ الحَمْدَ للهِ، نَسْتَعِيْنُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ، وَنَعُوْذُ بِهِ مِنْ شُرُوْرِ أَنْفُسِنَا، مَنْ يَهْدِ اللهُ فَلَا مُضِلَّ لَهُ، وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَا هَادِيَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا الله، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ، {يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسَاءَلُونَ بِهِ والأرحام إن الله كان عليكم رقيبا} [النساء: 1]، {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ} [آل عمران: 102]، {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَقُولُوا قَوْلًا سَدِيدًا (70) يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيمًا} [الأحزاب:70 - 71]. همانا حمد و ستايش از آن الله است، و از او كمک مى طلبيم، و از او طلب توبه مى كنيم، و به او از شر نفس خويش پناه مى بريم، هر كسى كه الله او را هدايت كند، براى او گمراهى نيست، و هر كسى كه الله او را گمراه كند براى او هدايتى نيست، و شهادت مى دهم كه معبود بر حق غير از الله وجود ندارد، و شهادت مى دهم كه محمد بنده و فرستاده ى الله است، "ای مردم از پروردگارتان بترسید، آن ذات که شما را از یک انسان آفرید، و همسرش را (نیز) از او آفرید، و مردان و زنان بسیاری از آن دو (آفريده و) پراکنده کرد، و از الله بترسيد که از او درخواست می کنید، و از (گسستن) پیوند خویشاوندی بپرهیزید، بی گمان الله متعال همواره بر شما مراقب (و نگهبان) است" (النساء: 1). "ای کسانی که ایمان آورده اید، از الله آن گونه که شایسته ترسیدن از اوست، بترسید، و نمیرید مگر اینکه مسلمان باشید" (آل عمران: 102). "ای کسانی که ایمان آورده اید، از الله بترسید، و سخن درست (و حق) بگویید تا (الله) کارهایتان را برای تان اصلاح کند، و گناهان تان را بیامرزد، و هر كسى که از الله و پیامبرش اطاعت کند، یقیناً به کامیابی بزرگى نائل شده است" (الاحزاب: 70 -71).
رواه أبو داود والترمذي والنسائي وابن ماجه وأحمد
ابن مسعود رضی الله عنه به ما خبر می دهد که پیامبر صلی الله علیه وسلم خطبه حاجت را به آنها آموزش داد که در ابتدای سخنان و قبل از حاجت گفته می شود، مانند خطبه نکاح، وخطبه جمعه و غیره. این خطبه دارای معانی بزرگی كه بيانگر اينكه الله متعال مستحق تمام انواع حمد است، ویاری خواستن از او كه ذات یگانه که شریک ندارد، پنهان کردن گناهان و غلبه بر آنها، پناه بردن به او از همه بدی ها؛ بدی های نفس و غیره. سپس پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر داد که هدایت در دست الله است، هر كه را هدايت نمود، گمراه نخواهد شد و هر كه را گمراه نمود، برای او هدایت کننده نیست. سپس گواهی توحید را ذکر نمود و اینکه نیست معبود بر حق جز الله متعال، و گواهی رسالت که محمد صلی الله علیه وسلم بنده الله و رسول اوست. و این خطبه را با این سه آیات پایان داد که مشتمل بر امر به تقوای الله ـ جل جلاله ـ است با انجام اوامر و دوری از نواهی او برای کسب رضای الله متعال، و پاداش كسانى كه آن را انجام مى دهند، اصلاح كردار و گفتار، كفاره بدی ها، آمرزش گناهان، زندگى خوب در دنيا و رستگارى در روز قیامت است.
از ابو موسی رضی الله عنه روایت است که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: "ازدواج بدون موجودیت سرپرست درست نیست".
ابو داود و ترمذی و ابن ماجه و احمد روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم بیان نموده‌اند که ازدواج صحیح نیست مگر با ولی [زن] که عقد نکاح را بر عهده گیرد.
از عبدالله بن عَمرو بن العاص رضی الله عنهما روایت است که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «هر كسى مُعاهَدی را به قتل برساند بوى بهشت را احساس نمی‌کند، هر چند كه بوى آن از مسافه چهل سال به مشام مى‌خورد».
بخاری روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم به بیان وعید شدیدی پرداخته‌اند مبنی بر اینکه هر کس یک مُعاهَد را بکشد - یعنی کافری را که با پیمان و امان وارد سرزمین مسلمانان شده - بوی بهشت به مشامش نخواهد رسید، اگرچه بوی آن از فاصلهٔ چهل سال به مشام می‌رسد.
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که گفت: رسول الله صلی الله علیه وسلم رشوه دهنده و رشوه گیرنده در قضاوت را لعنت نموده است.
ترمذی و احمد روایت کرده
پیامبر صلی الله علیه وسلم علیه دهندهٔ رشوه، گیرنده و تحویل دهندهٔ آن دعای طرد از رحمت الله عزوجل نموده اند. از جملهٔ رشوه، مالی است که به قاضی‌ها داده می‌شود تا به نفع کسی که طرف آنهاست حکم دهد، و در نتیجه دهندهٔ رشوه به ناحق به هدف خود دست یابد.
از عبد الله بن عمرو رضی الله عنهما روایت است که فرمود: با رسول الله صلی الله علیه وسلم از مکه به مدینه بازگشتیم، تا این که در مسیر راه به آب رسیدیم، عده ای برای نماز عصر به عجله وضوء نمودند، زمانی که ما به آنها رسیدیم در حالی که به پشت پاهای شان آب وضوء نرسیده بود، رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «وای از عذاب دوزخ بر پُشت پاهایی که هنگام وضوء گرفتن خوب شسته نمی شود، خوب وضوء بگیرید».
متفق علیه
پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم از مکه به سوی مدینه سفر کرد و در راه برخی از اصحاب برای نماز عصر با عجله وضوء گرفتند، به طوری که پشت پاهای شان برای نظاره گر معلوم می شد که خشک است و آب به آن نرسیده است، پس پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: عذاب و هلاکت در جهنم برای کسانی که در هنگام وضوء گرفتن در شستن پشت پاهای خود کوتاهی می کنند، و برای آنان امر نمود تا جهت وضوی کامل مبالغه کنند.
از عمر بن الخطاب رضی الله عنه روایت است که فرمود: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «هرگاه مؤذن گفت: الله اکبر الله اکبر، و یکی از شما [در پاسخش] گفت: الله اکبر الله اکبر، سپس گفت: اشهد ان لا اله الا الله، [او نیز] گفت: اشهد ان لا اله الا الله، سپس گفت: اشهد ان محمدا رسول الله، [سپس او نیز] گفت: اشهد ان محمدا رسول الله، سپس گفت: حی علی الصلاة، [و او] گفت: لا حول ولا قوة الا بالله، سپس گفت: حی علی الفلاح، [او نیز در پاسخش] گفت: لا حول ولا قوة الا بالله، سپس گفت: الله اکبر الله اکبر، [او هم] گفت: الله اکبر الله اکبر، سپس گفت: لا اله الا الله، [و او نیز] گفت: لا اله الا الله [و اینها را] از دل گفت، به بهشت داخل شود».
مسلم روایت کرده
اذان یعنی اعلام داخل شدن وقت نماز به مردم، و کلمات اذان، سخنانی است که عقیدهٔ ایمان را در خود جای داده است. در این حدیث پیامبر صلی الله علیه وسلم به بیان آنچه هنگام شنیدن اذان مشروع است پرداخته است، یعنی آنکه شنونده همان چیزی را بگوید که مؤذن می‌گوید، یعنی هرگاه مؤذن «الله اکبر» گفت، او نیز «الله اکبر» بگوید و به این ترتیب، مگر در هنگام شنیدن «حی علی الصلاة» و «حی علی الفلاح» که شنوند در پاسخ به آن می‌گوید: «لا حول ولا قوة الا بالله». یعنی: هیچ تبدیلی از حالتی به حالت دیگر و از نافرمانی الله به اطاعت او نیست مگر به امر الله و هیچ نیرویی جز الله نیست. و پیامبر صلی الله علیه وسلم بیان داشته که هرکس خالصانه از دل همراه با مؤذن [اذان را] تکرار کند، وارد بهشت می‌شود. معانی کلمات اذان: «الله اکبر»: یعنی او سبحانه و تعالی عظیم‌تر و گرامی‌تر و بزرگتر از هر چیزی است. «اشهد ان لا اله الا الله»: یعنی معبودی به حق نیست مگر الله. «اشهد ان محمدا رسول الله»: یعنی اقرار می‌کنم و به زبان و دل گواهی می‌دهم که محمد - صلی الله علیه وسلم - فرستادهٔ الله است که الله عزوجل او را فرستاده است، و اطاعت از او واجب است. «حی علی الصلاة» یعنی: بشتابید به سوی نماز. و سخن شنونده در پاسخ به آن که: «لا حول ولا قوة الا بالله»، یعنی راهی برای رهایی از موانع طاعت نیست، و قدرتی برای انجام آن نیست، و توانی برای انجام هیچ کاری نیست مگر به توفیق الله متعال. «حی علی الفلاح»، یعنی: بشتابید به سوی رستگاری. منظور رستگار شدن با وارد شدن به بهشت و رهایی از آتش دوزخ است.
از انس بن مالک رضی الله عنه روايت است كه پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «کسی که نمازی را فراموش کرد، هرگاه به یادش آورد ادایش کند، و [این کارش] کفاره‌ای جز این ندارد: {وَأَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكري} [طه: ۱۴] (و برای یاد من نماز برپا دار)».
متفق علیه
پیامبر صلی الله علیه وسلم بیان داشته که هرکس نماز فرضی را فراموش کرد تا آنکه وقتش خارج شد، باید به محض یادآوری فورا قضای آن را بیاورد، زیرا گناه ترک آن پاک کننده و پوشاننده‌ای ندارد جز آنکه مسلمان به هنگام یادآوری‌اش آن را ادا کند، الله متعال در کتابش می‌فرماید: {وَأَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكري} [طه: ۱۴]. یعنی: و نماز را برای یاد من برپا دار (نماز فراموش شده را هرگاه به یادش آوردی بخوان).
