Hadeeth Cards
Da'wa cards that highlight great meanings from the noble prophetic hadiths in a simple style and attractive display that helps the Muslim to have a deeper understanding of his religion in an easy way
All
از ابوخِراش، حَدْرَد بن ابوحدرد اسلمی رضی الله عنه روايت است که رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «مَنْ هَجَرَ أخَاهُ سَنَةً فَهُوَ كَسَفْكِ دَمِهِ»: «هرکس يکسال با برادر مسلمانش قهر کند، مانند ريختن خون اوست».
به روایت ابوداوود - به روایت احمد
هرکس بی آنکه قصد شرعی در کار باشد، با برادر مسلمانش قهر نموده و او را ترک کند و این قهر و دوری را به مدت یکسال ادامه دهد، مجازات وی حتمی خواهد بود. چنانکه اگر خون برادر مسلمانش را بریزد، مجازات وی حتمی خواهد بود. و مجازات وی به دلیل قهر کردن، تعزیری است که قاضی مصلحت می بیند، تا از این کار دست بردارد و دیگران هم از این رفتار زشت دوری کنند. اما اگر قهر و دوری به دلیل امری شرعی باشد، اشکالی در آن نیست؛ مانند قطع ارتباط با اهل بدعت و فسق و فجور و ترک آنها؛ بلکه این دوری و قطع ارتباط تا زمانی که توبه ی آنها و بازگشت شان به حق آشکار نشود، ادامه می یابد.
از جابر رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت: شنیدم که رسول الله صلیاللهعلیهوسلم می‌فرمود: «همانا شیطان از اینکه نمازگزاران در جزیرة العرب او را بپرستند، ناامید شده است، ولی [امیدش] به فتنه‌انگیزی و ایجاد دشمنی در میان آنان است».
به روایت مسلم
پیامبر صلیاللهعلیهوسلم خبر داده‌اند که ابلیس از اینکه مؤمنانِ نمازگزار در جزیرة العرب به پرستش او و سجده برای بت بازگردند، ناامید گشته است، ولی او همچنان طمع دارد و تلاش و کوشش و کار و سعی او همچنان در جهت فتنه‌انگیزی میان آنان از طریق دشمنی‌ها، کینه‌ها، جنگ‌ها، فتنه‌ها و مانند آن است.
از ابوهريره رضی الله عنه روایت است که می گويد: رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «كُتِبَ عَلَى ابْن آدَمَ نَصِيبُهُ مِنَ الزِّنَا مُدْرِكٌ ذَلِكَ لا مَحَالَةَ: العَيْنَانِ زِنَاهُمَا النَّظَرُ، وَالأُذُنَانِ زِنَاهُمَا الاسْتِمَاعُ، وَاللِّسَانُ زِناهُ الكَلاَمُ، وَاليَدُ زِنَاهَا البَطْشُ، وَالرِّجْلُ زِنَاهَا الخُطَا، والقَلْبُ يَهْوَى وَيَتَمَنَّى، وَيُصَدِّقُ ذَلِكَ الفَرْجُ أَوْ يُكَذِّبُهُ»: «نصيب آدمی زاد از زنا نوشته شده است که ناگزير به آن دچار می شود: زنای چشم، نگاه کردن و زنای گوش، گوش دادن و زنای زبان، سخن گفتن و زنای دست، گرفتن و زنای پا، گام برداشتن می باشد؛ و قلب - به سوی حرام - ميل و آزرو می کند و اين شرمگاه است که آن را تصديق يا تکذيب می نمايد».
متفق علیه
انسان به ناچار گرفتار زنا می شود مگر کسی که الله متعال او را در پناه خویش مصون بدارد؛ سپس رسول الله صلی الله علیه وسلم مثال هایی در این زمینه ذکر می کند و می فرماید: «زنای چشم، نگاه کردن است». یعنی زمانی که مردی به زنی بیگانه نگاه کند هرچند بدون شهوت باشد، این خود نوعی زنا می باشد که زنای چشم نام دارد. «و زنای گوش ها، شنیدن است». به این معنا که انسان به سخنان زنی گوش دهد و از صدای او لذت ببرد. این زنای گوش است. «و زنای دست گرفتن آن است». یعنی عملی که با دست انجام شود مانند لمس کردن و موارد مشابه. «و زنای پا، گام برداشتن آن می باشد». یعنی انسان به محل بدی ها و زشتی ها برود یا به صدای زنی گوش دهد و نزد او برود یا زنی را ببیند و به دنبال او بیفتد؛ این نیز نوعی زنا می باشد. «و قلب به سوی آن میل و آرزو می کند». یعنی قلب به زنان تمایل یافته و وابسته می شود؛ و این زنای قلب است. «و شرمگاه آن را تصدیق یا تکذیب می کند». یعنی اگر مرتکب زنا در محل شرمگاه شود، زنا کردن این اعضا مصداق می یابد و اگر در محل شرمگاه مرتکب زنا نشود، بلکه از آن سالم مانده و خود را حفظ کند، این خود تکذیب زنای این اعضا می شود. روایت مذکور در مورد وابسته شدن به زنان هشدار می دهد؛ و از وابستگی به صدای آنها، دیدن آنها، لمس کردن شان، افتادن در پی آنها و از گمراهی قلب با آنها بر حذر می دارد. چراکه اینها انواع زنا هستند و انسان عاقلِ پاکدامن باید از هرگونه وابستگی این اعضا به زنان حذر کند.
از ابوهُرَیره ـ رضی الله عنه ـ روایت است که گفت: رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمودند: «صِنْفَانِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ لَمْ أَرَهُمَا، قَوْمٌ مَعَهُمْ سِيَاطٌ كَأَذْنَابِ الْبَقَرِ يَضْرِبُونَ بِهَا النَّاسَ، وَنِسَاءٌ كَاسِيَاتٌ عَارِيَاتٌ مُمِيلَاتٌ مَائِلَاتٌ، رُؤُوسُهُنَّ كَأَسْنِمَةِ الْبُخْتِ الْمَائِلَةِ، لَا يَدْخُلْنَ الْجَنَّةَ، وَلَا يَجِدْنَ رِيحَهَا، وَإِنَّ رِيحَهَا لَيُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ كَذَا وَكَذَا»: «دو گروه از دوزخيان هستند که آنها را نديده‌ام: گروهی که تازيانه‌هايی چون دُم گاو با خود دارند و با آن مردم را می‌زنند. و زنانِ پوشیده و در عین حال لختی [از راه درست و از مسير اطاعت پروردگار] منحرف هستند و ديگران را نيز به انحراف و فتنه می‌کشانند؛ سرهای‌شان مانند کوهان شتر برآمده است؛ اينها وارد بهشت نمی‌شوند و بوی بهشت به مشام‌شان نمی‌رسد؛ حال آنکه بوی بهشت از مسافتی چنین و چنان (دور) احساس می‌شود».
به روایت مسلم
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ نسبت به دو گروه از دوزخیان هشدار می‌دهند که آنان را ندیده‌اند و در دوران او وجود نداشتند، بلکه پس از ایشان پا به عرصه می‌گذارند: گروه اول: گروهی هستند که شلاق‌هایی دراز مانند دم گاو به دست دارند و با آنها مردم را می‌زنند؛ و آنان مأموران و یاران و یاوران حاکمان ستمگر هستند که مردم را به ناحق می‌زنند. و گروه دوم: زنانی هستند که لباس عفت و حیا را که معمولا زنان به آن آراسته‌اند، از تن درمی‌آورند. وصف‌شان چنین است که به ظاهر لباس پوشیده‌اند، اما در حقیقت لخت‌اند؛ زیرا لباسی می‌پوشند که نازک است و بدن‌نما و برای ابراز زیبایی، قسمتی از بدن‌شان را می‌پوشانند و قسمت دیگری را آشکار می‌سازند؛ و با لباس‌شان و راه رفتن همراه با ناز و ادا و مایل کردن کتف‌های‌شان، دل‌های مردان را به سوی خود مایل می‌کنند و خود مایلند و دیگران را به سوی انحرافی که خود در آن هستند می‌کشانند؛ و از ویژگی‌های آنان این است که سرهای‌شان مانند کوهان کج شتران است، چون با بستن چیزی به دور سرشان آن را بزرگ‌تر از آنچه هست نشان می‌دهند. تشبیه سرهای‌شان به کوهان شتر به دلیل جمع کردن موها بر گوشه‌ای از سرشان است به طوری که مانند کوهان شتر کج باشد. دربارهٔ زنانی که این ویژگی‌ها را دارند وعید شدید آمده که وارد بهشت نمی‌شوند و بوی آن را احساس نمی‌کنند و به آن نزدیک نمی‌شوند، حال آنکه بوی بهشت از مسافتی دور به مشام می‌رسد.
از ابوسعید خُدری ـ رضی الله عنه ـ روایت است که رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمودند: «لَا يَنْظُرُ الرَّجُلُ إِلَى عَوْرَةِ الرَّجُلِ، وَلَا الْمَرْأَةُ إِلَى عَوْرَةِ الْمَرْأَةِ، وَلَا يُفْضِي الرَّجُلُ إِلَى الرَّجُلِ فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ، وَلَا تُفْضِي الْمَرْأَةُ إِلَى الْمَرْأَةِ فِي الثَّوْبِ الْوَاحِدِ»: «مرد به عورت مرد و زن و به عورت زن نگاه نکند؛ و مرد با مردی دیگر در زیر یک روانداز نروند و زن با زنی دیگر زیر یک روانداز نروند».
به روایت مسلم
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ از اینکه مردی به عورت مرد دیگری نگاه کند یا زنی به عورت زنی دیگر نگاه کند، نهی کرده‌اند. عورت یعنی هر آنچه از آشکار کردنش شرم می‌شود. و عورت مرد بین ناف و زانوهاست، و همه‌ی بدن زن نسبت به مردان بیگانه عورت است؛ و نسبت به زنان دیگر و مردان محرمش همان اندازه‌ای را آشکار می‌کند که معمولا هنگام رسیدگی به کارهای خانه آشکار می‌شود. و پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ از این نهی کردند که مردی با مرد دیگری درحالی‌که برهنه‌اند در یک لباس یا زیر یک روانداز برود و زن با زنی دیگر درحالی‌که برهنه‌اند در یک لباس یا زیر یک روانداز برود، زیرا گاهی این کار به لمس عورت دیگری منجر می‌شود و لمس عورت مانند نگاه به آن از موارد نهی شده است و بلکه بدتر است، زیرا به مفاسد بزرگتری می‌انجامد.
از ابن عمر رضی الله عنهما روایت است که رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «لا تَتْرُكُوا النَّارَ فِي بُيُوتِكُمْ حِينَ تَنَامُونَ»: «هنگامی که می خوابيد، آتش را در خانه های تان روشن نگذاريد».
متفق علیه
رسول الله صلی الله علیه وسلم امتش را از خوابیدن قبل از خاموش کردن آتشی که روشن نموده، نهی می کند.
از ابوهريره رضی الله عنه روایت است که می گويد: رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: «الجَرَسُ مِن مَزَامِيرُ الشَّيْطَانِ»: «زنگ، از آوازهای شيطان است».
به روایت مسلم
رسول الله صلى الله عليه وسلم خبر می دهد، زنگ هایی که از حیوانات آویزان می شوند، از جمله ابزار شیطان است که مردم را از هدفی که برای آن خلق شده اند، به خود مشغول می کنند؛ اما «لجنة الدائمة» در مورد زنگ های هشدار چنین فتوا داده است: «زنگ هایی که در خانه ها و مدارس و موارد مشابه استفاده می شوند، جایز هستند مادامی که با امر حرامی همراه نباشند مانند شباهت به ناقوس های نصاری یا موسیقی داشتن؛ که در این صورت استفاده از آنها نیز حرام می باشد».
از عايشه رضی الله عنها روایت است که می گويد: هنگامی که باد می وزيد، رسول الله صلى الله عليه وسلم (اين دعا را) می خواند: «اللَّهُمَّ إنِّي أسْألُكَ خَيْرَهَا وَخَيْرَ مَا فِيهَا وَخَيْرَ مَا أُرْسِلَتْ بِهِ، وأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّهَا وَشَرِّ مَا فِيهَا وَشَرِّ مَا أُرْسِلَتْ بِهِ»: «يا الله، خيرِ اين باد و نيز خيرِ آنچه در آن است و خير و منفعتی را که به خاطر آن فرستاده شده، از تو می خواهم و از شرّ اين باد و شرّ آنچه در آن است و نيز از شرّی که به خاطر آن فرستاده شده، به تو پناه می برم».
به روایت مسلم
عایشه رضی الله عنها خبر می دهد که چون وزیدن باد شدت می گرفت، رسول الله صلی الله علیه وسلم دعای مذکور را می خواند. بادی که الله متعال خلق نموده و می وزاند، دو نوع است: 1- بادی که عادی است و ترسی ندارد که برای آن ذکر مشخصی بیان نشده است. 2- باد طوفانی که با ترس و وحشت همراه است؛ چون الله متعال قوم عاد را با بادی بی خیر و برکت و نابودکننده عذاب نمود. بنابراین وقتی بادی شروع به وزیدن می کند که شدت آن زیاد است، باید همچون رسول الله صلی الله علیه وسلم دعا نمود: «اللَّهُمَّ إنِّي أسْألُكَ خَيْرَهَا وَخَيْرَ مَا فِيهَا وَخَيْرَ مَا أُرْسِلَتْ بِهِ»؛ یعنی باید از الله متعال خیر آن باد و خیر و منفعتی را که به همراه دارد، خواست؛ چون گاهی با هدف خیر و گاهی با هدف شر فرستاده می شود. لذا باید از الله متعال خیری را که با آن فرستاده شده درخواست نمود. «وأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّهَا وَشَرِّ مَا فِيهَا وَشَرِّ مَا أُرْسِلَتْ بِهِ» و از شر آن و شری که با خود به همراه دارد و شری که برای آن فرستاده شده، به الله پناه بُرد؛ چون گاهی همین باد سبب عذاب قومی بوده است؛ بنابراین باید از شر آن به الله پناه برد. و زمانی که انسان از شر آن و شری که حامل آن است و شری که برای آن فرستاده شده، پناه جوید، الله متعال او را از شر آن در امان می دارد و خیر آن را به او می رساند.
از ابوهريره رضی الله عنه روایت است که می گويد: از رسول الله صلى الله عليه وسلم شنيدم که فرمود: «الرِّيحُ مِنْ رَوحِ اللهِ، تَأتِي بِالرَّحْمَةِ، وَتَأتِي بِالعَذَابِ، فَإذَا رَأَيْتُمُوهَا فَلا تَسُبُّوهَا، وَسَلُوا اللهَ خَيْرَهَا، وَاسْتَعِيذُوا باللهِ مِنْ شَرِّهَا»: «باد از رحمتِ الله - نسبت به بندگانش - می باشد که گاهی با خود رحمت به همراه دارد و گاهی هم عذاب. وقتی آن را ديديد، به آن بد و بیراه نگوييد؛ بلکه از الله خير و منفعتش را درخواست نماييد و از شرّ آن به الله پناه ببريد».
به روایت نسائی - به روایت ابوداوود - به روایت احمد
باد یکی از رحمت های الله به بندگانش می باشد که رحمت و عذاب با خود به همراه دارد. الله متعال بادها را به عنوان رحمتی برای بندگانش می فرستد که به سبب آن خیر و برکت برای مردم حاصل می گردد؛ چنانکه می فرماید: «وَأَرْسَلْنَا الرِّيَاحَ لَوَاقِحَ» [حجر: 22] «و بادها را بارورکننده [ی ابرها] فرستادیم». و می فرماید: «اللَّهُ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّيَاحَ فَتُثِيرُ سَحَاباً فَيَبْسُطُهُ فِي السَّمَاء كَيْفَ يَشَاءُ وَيَجْعَلُهُ كِسَفاً فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلَالِهِ» [روم: 48] «الله است که بادها را روانه می کند و [آنها نیز توده ی] ابری را به حرکت درمی آورند و [الله] آنها را چنان که می خواهد در [پهنه ی] آسمان می گسترانَد و به صورت پاره هایی درمی آورَد و باران را می بینی که از میان آن [ابرها] بیرون می آید». و می فرماید: «وَهُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّيَاحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ حَتَّى إِذَا أَقَلَّتْ سَحَاباً ثِقَالاً سُقْنَاهُ لِبَلَدٍ مَّيِّتٍ فَأَنزَلْنَا بِهِ الْمَاء» [اعراف: 57] «او ذاتی است که پیشاپیشِ [بارانِ] رحمتش، بادها را بشارت بخش می فرستد تا ابرهای سنگین بار را [بر دوش] کِشند [و] آن را به سوی سرزمینی [خشک و] مرده می فرستیم؛ آنگاه بر آن [سرزمین] آب فرو می باریم». و گاهی با عذاب همراه است، چنانکه الله متعال می فرماید: «إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحاً صَرْصَراً فِي يَوْمِ نَحْسٍ مُّسْتَمِرٍّ، تَنزِعُ النَّاسَ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ مُّنقَعِرٍ» [قمر: 19-20] «ما تندبادى سرد و سخت را در یک روز شوم و طولانی بر آنان فرستادیم. [طوفانی وحشتناک] كه مردم را چنان از جاى مى كَنْد که گویى تنه های نخلِ ریشه كن شده بودند». و می فرماید: «قَالُوا هَذَا عَارِضٌ مُّمْطِرُنَا بَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُم بِهِ رِيحٌ فِيهَا عَذَابٌ أَلِيمٌ» [احقاف: 24] «[با شادمانی] گفتند: این ابرى است كه [رحمت] بر ما مى بارد؛ [هود گفت: نه،] بلكه همان [عذابى] است كه براى رسیدنش شتاب داشتید؛ تندبادى است که عذابى دردناک با خود دارد». در ادامه رسول الله صلى الله عليه وسلم می فرماید: «هرگاه آن را دیدید، به آن بد و بیراه و دشنام نگویید». بنابراین برای مسلمان جایز نیست که به باد دشنام دهد. چون باد هم مخلوقی از مخلوقات الله است و مامور به امر الهی بوده و به خودی خود تاثیری ندارد و نفع و ضرری به کسی نمی رساند؛ بلکه تحت فرمان الله عزوجل می باشد؛ بنابراین دشنام دادن و بد و بیراه گفتن به باد، درواقع بد و بیراه گفتن به خالق و مدبر آن می باشد که الله متعال است. و می فرماید: «خیر آن را از الله بخواهید و از شر آن به الله پناه جویید». بعد از اینکه رسول الله صلی الله علیه وسلم از دشنام دادن و بد و بیراه گفتن به باد نهی می کند، امتش را توصیه می کند به هنگام وزیدن باد، خیر آن را از الله بخواهد و از شر آن به الله پناه جوید. به این معنا که از الله بخواهد خیری که این باد حامل آن است، نصیب شان کند و شری را که با خود دارد از آنها دور نماید.
